مقايسه صلاحيت باليني پرستاران شاغل در بيمارستان هاي وابسته به دانشگاه علوم پزشكي شيراز و بوشهر: يك خودآزمايي‎

Abstract

چکیده: مقدمه: ارزيابي صلاحيت باليني پرستاران نقش مهمي در مديريت فرايند ارايه مراقبت و تعيين نيازهاي آموزشي آنان دارد. هدف مطالعه حاضر، مقايسه صلاحيت باليني و ميزان بكارگيري مهارت هاي باليني پرستاران شاغل در دو بيمارستان دانشگاهي تحت پوشش دانشگاه هاي علوم پزشكي بوشهر و شيراز بود. روش ها: در اين مطالعه مقطعي، به روش سرشماري، صلاحيت باليني همه 266 پرستار شاغل در دو بيمارستان اصلي دانشگاه هاي علوم پزشكي بوشهر و شيراز كه داوطلب مشاركت در مطالعه بودند، مقايسه گرديد. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه اي، شامل 73 مهارت پرستاري، در هفت حيطه صلاحيت باليني بود كه سطح صلاحيت باليني پرستاران را به روش Visual Analogue Scale (صفر تا 100)، و ميزان بكارگيري مهارت هاي پرستاري را به وسيله يك مقياس چهار رتبه اي ليكرت مورد بررسي قرار مي داد. داده ها با نرم افزارSPSS، آمار توصيفي، آزمون t مستقل و ضريب همبستگي پيرسون تجزيه و تحليل شد. نتايج: پرستاران بيمارستان دانشگاه شيراز با ميانگين صلاحيت 10.03±87.03 در مقايسه با پرستاران بيمارستان تحت پوشش دانشگاه علوم پزشكي بوشهر با ميانگين صلاحيت 13.66±71.07 از صلاحيت باليني بالاتري برخوردار بودند. همچنين، 70 درصد مهارت هاي باليني توسط پرستاران شاغل در بوشهر بطور مكرر استفاده مي شود اما اين ميزان در بيمارستان دانشگاه شيراز بيش از 83 درصد بود. نتيجه گيري: سطح صلاحيت باليني و ميزان بكارگيري مهارت هاي پرستاري در اين دو بيمارستان متفاوت است. نيازسنجي آموزشي پرستاران و اصلاح كيفيت مراقبت در بيمارستان هاي مختلف نياز به بررسي دارد. كليد واژه: صلاحيت باليني، پرستاران، بيمارستان، خودارزياب