زمينه و هدف: ولوواژينيت کانديديايی ( VVC= Vulvovaginitis Candidal )، عفونت دستگاه تناسلی زنان است که بر اثر رشد بيش از حد گونههای کانديدا به ويژه کانديدا آلبيکنس ( Candida albicans ) ايجاد می شود و گاهی به صورت مزمن و عودکننده در می آيد . فلوکونازول يکی از داروهای متداول است که در درمان اين بيماری به کار می رود. البته مقاومت نسبت به اين دارو نيز ديده شده است. بنابراين ما برآن شديم تا در جهت بهبود درمان، اثر توام فلوکونازول با ذرات نانونقره را بر روی گونه های کانديدای جداشده از ولوواژينيت مزمن و عودکننده کانديديايی بررسی کنيم.
روش کار: اين مطالعه يک روش آزمايشگاهی تجربی است که بر روی 30 نمونه از بيماران کانديديايی مزمن انجام شده است. نمونه ها مورد آزمايش مستقيم، کشت و آزمايش های تکميلی برای شناسايی گونه های مختلف کانديدا از قبيل کشت روی کانديدا کروم آگار ( Chrome agar )، جرم تيوب (Germ tube) ، تست دما و آزمايش جذب قندها ( API 20 AUX Sugar Assimilation ) قرار گرفتند و سپس فلوکونازول و نانوسيلور هر يک به تنهايی و همراه با يکديگر بر روی هر کدام از گونه ها به روش ميکرودايلوشن براث ( Broth (Dillution آزمايش و يافته ها بر اساس رگرسيون لجستيک و آزمون من-ويتنی بيان شد.
يافته ها: در بررسی ما 30 نمونه ولوواژينيت مزمن کانديديايی شناخته شد که عامل آن ها به ترتيب فراوانی عبارت از کانديدا آلبيکنس، گلابرات ( (Glabrata ، کروزی Krusei) )، تروپيکاليس( (Tropicalis ، پاراپسيلوزيس( Parapsilosis ) و فاماتا ( Famata ) بودند. هم چنين يافته ها نشان داد که فلوکونازول در دامنه گستردهای از غلظت، بين 4-128ميکروگرم درميلی ليتر، قادر به مهار رشدگونههای کانديدا می باشد. هم چنين فعاليت ضد قارچی آن، همراه با نانوسيلور در مقايسه با کاربرد تنهايی آن افزايش داشت.
نتيجهگيری: بهرهگيری از آزمايشگاه برای تشخيص صحيح عفونت و نيز تعيين حساسيت در آزمايشگاه و تجويز نانوسيلور همراه با فلوکونازول در فرمولاسيونهای داروهای موضعی برای درمان کانديديازيس مزمن واژينال و جلوگيری از موارد عود کننده می تواند مفيد باشد
