مقدمه: سندرم گورلين،يک بيماری ارثی اتوزومال غالب است. سندرم شامل کيست های متعدد فکی(اغلب کراتوسيست)، اختلالات اسکلتی، کلسيفيکاسيون های اکتوپيک داخل جمجمه ای و بازال سل کارسينومای پوستی می باشد. شيوع سندرم 60000/1تا120000/1 است. بيشتر در دهه ی سوم زندگی تشخيص داده می شود. در اين مقاله يک مورد نادر از سندرم بازال سل نووس گزارش می شود
معرفی مورد: بيمار آقای 23 ساله ای است که به علت خروج چرک از ناحيه ی سمت چپ فک پايين (ناحيه ی باکال مولر اول) به بخش راديولوژی واحد دندانپزشکی دانشگاه آزاد اسلامی تهران ارجاع داده شد. در بررسی راديوگرافی پانوراميک ضايعات سيستيک متعدد در منديبل و ماگزيلا به همراه دندنهای نهفته ديده شد. در نمای ميکروسکوپی اپيتليوم کيست ادنتوژنيک ، دبری های کراتين و سلول های بازال نردبانی شکل مشاهده شد و تشخيص ادنتوژنيک کراتوسيست های متعدد داده شد.درماندر ابتدا به روش ابتدا مارسوپاليزاسيون و سپس انوکليشن وکورتاژ انجام شد. در پی گيری سه ماهه بيمار عود مشاهده نشد.
نتيجه گيری: دندانپزشکان و متخصصان راديولوژی دهان، فک و صورت می بايست در برخورد با ضايعات راديولوسنت متعدد فکی، سندرم بازال سل نووس را در تشخيص افتراقی قرار دهند.
کليد واژه ها: سندرم بازال سل نووس، متعدد، کراتوسيست های ادونتوژنيک، آنومالی های اسکلت
