سابقه و هدف: چسبندگی ورشد کانديدا آلبيکانس بر روی مواد سافت لاينر می تواند منجر به مشکلات کلينيکی و تخريب مواد پروتزی گردد. شيوع دنچر استوماتيت به همراهی کانديدا آلبيکانس،67%-11% گزارش شده است . هدف از انجام اين مطالعه، بررسی ميزان چسبندگی و رشد کانديدا آلبيکانس بر روی دونوع سافت لاينر( GC و آکروپارس)و نيز مقايسه با گروه کنترل(آکريل آکرو پارس) بود.
مواد و روشها: 22 نمونه از هر نوع سافت لاينر و10 نمونه اکريليک(پرداخت شده و پرداخت نشده) تهيه شدو سپس اين نمونه ها در سوسپانسيونی از کانديدا آلبيکانس قرار داده شدند. پس از انجام شستشو, قطعات مورد آزمايش با آکريدين اورنج رنگ آميزی و با ميکروسکوپ فلورسنت بررسی شدند. برای آناليزآاماری از آزمون های One-way ANOVA و Post-Hoc از نوع Tukey HSD استفاده شد.
يافتهها: در اين مطالعه مشاهده شد که ميزان چسبندگی ورشد به اکريل پرداخت نشده بيشترين وبه اکريل پرداخت شده کمترين بود.همچنين ميزان چسبندگی و رشد به سافت لاينر اکروپارس به طور معنی داری از سافت لاينر GC بيشتر بود ( 05/0 p < ). تفاوت معنيداری بين اکريل پرداخت شده و پرداخت نشده مشاهده شد ( 05/0 p < ).
نتيجه گيری: با توجه به نتايج، دقت لازم در جهت انتخاب ماده مناسب با حداقل عوارض ثانويه و توليد اين نوع مواد دندانپزشکی با عوارض کمتر ، ضروری ميباشد
