طرح‌واره‌های ناسازگار نخستين در مجرمان جنسی و غيرجنسی

Abstract

هدف: هدف پژوهش حاضر مقايسه طرح‌واره‌های‌ ناسازگار نخستين در مجرمان‌ جنسی و غيرجنسی بود. روش: در پژوهش علی- مقايسه‌ای حاضر 45 مجرم جنسی از زندان‌های قزل‌حصار و رجائی‌شهر تهران به شيوه نمونه‌گيری در دسترس انتخاب شدند. 45 مجرم غيرجنسی همتا با اين گروه نيز بر اساس متغيرهای سن، وضعيت تأهل، سطح تحصيلات و شغل از ندامتگاه کرج انتخاب شدند. نسخه کوتاه پرسش‌نامه طرح‌واره (SQ-SF) يانگ روی دو گروه اجرا شد و داده‌ها با تحليل واريانس يک‌راهه و تحليل تشخيصی گام‌به‌گام تحليل شدند. يافته‌ها: ميانگين نمره مجرمان غيرجنسی در طرح‌واره اطاعت بالاتر از مجرمان جنسی بود (006/0=p). تحليل تشخيصی گام‌به‌گام نشان داد تابع تشخيصی برای مجرمان جنسی و غيرجنسی با هم متفاوت است (001/0=p) و دو طرح‌واره اطاعت و بی‌اعتمادی/ بهره‌کشی بهترين طرح‌واره‌های پيش-بينی‌کننده عضويت مجرمان در دو گروه مجرم‌ جنسی و غيرجنسی بودند، ولی ميزان موفقيت تابع در پيش‌بينی گروه مجرمان رضايت‌بخش نبود. نتيجه‌گيری: با توجه به محدود بودن تعداد طرح‌واره‌های متفاوت ميان دو گروه، به نظر می‌رسد هسته آسيب‌شناسی و طرح‌واره‌های زيربنايی در دونوع جرم جنسی و غيرجنسی به‌طور تقريبی يکسان است و عوامل ديگری جز طرح‌واره‌ها در وقوع نوع جرم مؤثر هستند