مقدمه: تغذيه يک فاکتور مهم در درمان بيماران مبتلا به بيماری مزمن کليوی است و رژيم غذايی نامناسب میتواند باعث کاهش کيفيت زندگی و افزايش مشکلات و ناخوشی و مرگ و مير در اين بيماران شود. اين مطالعه با هدف تعيين تأثير آموزش رژيم غذايی بر شاخصهای آزمايشگاهی بيماران تحت درمان با همودياليز انجام گرديد. روش: در اين مطالعه نيمه تجربی، 99 بيمار تحت درمان با همودياليز در بيمارستان امام حسين (ع) شاهرود در سال 1391 به صورت تصادفی در دو گروه آزمون و کنترل قرار گرفتند. برای جمعآوری اطلاعات از فرم اطلاعات فردی و چک ليست ثيت آزمايشات استفاده شد. سپس برای گروه آزمون آموزش رژيم غذايی به صورت چهره به چهره اجرا شد اما گروه کنترل آموزشهای متداول را دريافت کردند. پس از سه ماه مجددأ شاخصهای آزمايشگاهی بيماران بررسی و ثبت گرديد. دادهها با استفاده از آزمونهای آماری کای مجذور، تی مستقل و تی زوجی تجزيه و تحليل شدند. يافتهها: دو گروه از نظر متغيرهای دموگرافيک با يکديگر تفاوت معنیداری نداشتند (P>0.05). بين مقادير هموگلوبين، قندخون ناشتا، کراتينين، سديم، پتاسيم، کلسيم، فسفر و آلبومين بيماران دو گروه قبل از مداخله، تفاوت معنیداری وجود نداشت (P>0.05) اما بعد از مداخله بين تمامی اين مقادير در دو گروه تفاوت معنیدار بود (P<0.05). نتيجهگيری: نتايج مطالعه حاکی از اثرات مثبت بکارگيری آموزش رژيم غذايی بر اکثر شاخص های آزمايشگاهی در گروه مداخله در مقايسه با گروه کنترل بود، لذا با توجه به اين امر، ارائه آموزشهای مرتبط با رژيم غذايی به پرستاران و مسؤولين مربوطه جهت کمک به بهبود شرايط بيماران تحت همودياليز توصيه میشود
