مقدمه: يادگيری مرکز هويت انسانی و مشارکت اجتماعی است، عوامل فرهنگی اجتماعی بر تجارب يادگيری پرستاران تازه وارد در بخش مراقبت ويژه قلب، تأثيرگذار میباشد. هدف اين مطالعه تبيين تجارب يادگيری بالينی پرستاران تازه وارد در بخش مراقبت ويژه قلب بود. روش: اين پژوهش يک تحقيق کيفی بود که در آن از نمونهگيری مبتنی بر هدف با حداکثر تنوع استفاده شد و 18 مشارکتکننده در سمنان طی سالهای 92-1391 با سؤالات باز مورد مصاحبه قرار گرفتند. روش اصلی جمعآوری دادهها، مصاحبههای نيمه ساختار يافته بود. مصاحبهها به صورت ديجيتالی ضبط و بلافاصله کلمه به کلمه نوشته شد و به روش تحليل محتوايی مرسوم مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافتهها: براساس فرآيند تجزيه و تحليل دادهها، چهار درونمايه که بيانگر تجارب يادگيری بالينی پرستاران تازه وارد در بخش مراقبت ويژه قلب است، استخراج گرديد. اين درونمايهها شامل «چالشهای آموزش پايه»، «يادگيری خود راهبر»، «برخورداری از حمايت» و «نظارت اثربخش» بود. اين درونمايهها، متأثر از نقش پرستار و محيط در تجارب يادگيری بالينی میباشد. درونمايه اصلی «يادگيری موقعيتي» بود. پرستاران تازه وارد در بخش مراقبت ويژه قلب با تلفيق اين درونمايهها به يادگيری بالينی دست میيافتند. نتيجهگيری: نتايج اين مطالعه برای پرستاران تازه وارد به بخش مراقبت ويژه قلب در شناخت استراتژیهايی يادگيری در حيطههای دانش، نگرش و عملکرد، ارزشمند است. براساس يافتههای اين مطالعه، مديران، مسؤولين و مربيان پرستاری می-توانند با بهبود شرايط آموزش پرستاری و تقويت انگيزه يادگيری فردی، ايجاد محيطهای حمايتی و ارتقاء سيستمهای نظارتی، زمينه را برای يادگيری بالينی بهتر در پرستاران تازه وارد در بخشهای مراقبت ويژه قلب فراهم نمايند
