مقدمه : مصرف مخدرهاي داخل نخاعي جهت کاهش درد پس از سزارين بطور روزافزوني افزايش يافته است . با توجه به عوارض داروهاي مخدر و محدوديت در مصرف وسيع آنها ، بر آن شديم تا در اين مطالعه اثر گاباپنتين را در کاهش ميزان درد پس از سزارين با فنتانيل داخل نخاعي مقايسه کنيم .
مواد و روش کار : 77 بيمار کانديد سزارين انتخابي ، بعد از پر کردن رضايت نامه انجام تحقيق وارد مطالعه شدند . مطالعه به روش مداخله اي و دوسوکور بوده و بيماران بصورت تصادفي به دو گروه شاهد و مورد تقسيم شدند . معيارهاي خروج از مطالعه : سابقه تشنج ، سابقه حساسيت به گاباپنتين، سابقه مشکلات کليوي و کبدي، سابقه اختلالات روحي _ رواني، سابقه حساسيت به مخدرها، مصرف آنالژزيک 8 ساعت قبل از عمل ، کليه عواملي که بي حسي نخاعي را ممنوع مي سازد . در گروه شاهد بي حسي نخاعي با افزودن 15 ميکروگرم فنتانيل و رساندن حجم ماده بي حسي موضعي (بوپيواکائين نيم درصد) ، به 2 سي سي انجام شد.
در گروه مورد ، بيماران 300 ميلي گرم گاباپنتين ، 2 ساعت قبل از عمل بصورت خوراکي دريافت کردند و با 2 سي سي بوپيواکائين نيم درصد تحت بي حسي نخاعي قرار گرفتند . شدت درد بيماران در ريکاوري و در ساعات 2 ، 4 ، 6 ، 12 و 24 بعد از شروع بي حسي نخاعي بر اساس معيار VAS ثبت شد. همچنين نياز به مسکن و عوارض و آپگار نوزادان مورد بررسي قرار گرفت .
نتايج : از لحاظ ميزان درد بيماران به جز در ريکاوري ، در ساير زمان ها بين دو گروه اختلاف معناداري وجود داشت و اين ميزان در گروه مورد کمتر بود . نياز به مسکن در گروه مورد کمتر بود و ميزان رضايتمندي نيز در اين گروه بالاتر بود . بين دو گروه از نظر لرز ، تهوع واستفراغ ، خارش ، sedation مادران وآپگار نوزادان اختلاف معناداري وجود نداشت .
نتيجه گيري : علي رغم استفاده سنتي از فنتانيل و اثبات بي دردي آن ، مي توان از گاباپنتين به عنوان يک جايگزين مناسب بويژه در بيماران حساس به مخدرها استفاده کرد
