زمينه: انتروبيوس ورميکولاريس (Enterobious vermicolaris) نماتود کوچک و سفيد رنگ انسانی با طول عمر محدود است که حدود يکميليارد نفر در دنيا به آن مبتلا هستند. هدف از اين مطالعه تعيين ميزان شيوع انتروبيوس ورميکولاريس در کودکان مدارس ابتدايی مناطق روستايی شهرستان کوهدشت و بررسی متغيرهای مختلف و ارتباط آنها با ميزان شيوع بدست آمده می باشد. مواد و روشها: پس از تبيين ضرورت انجام آزمايش و انجام آموزش های لازم جهت نمونه برداری به والدين، پرسشنامه های مربوطه تکميل شده و نمونه ها صبح هنگام، کدگذاری و جمع آوری شدند، سپس به آزمايشگاه ارسال و بعد از بررسی ميکروسکوپی، نتايج حاصله به صورت مثبت يا منفی در برگه پرسشنامه ثبت می شدند. در اين مطالعه، از روش نوارچسب اسکاچ يا تست گراهام (Graham Test) استفاده گرديد. متغيرهای موجود در پرسشنامه ها با استفاده از آزمون مجذورکای مورد تجزيه و تحليل آماری قرار گرفتند. يافتهها: از مجموع 598 نمونه دريافتی، 202 مورد يعنی 8/33 درصد از دانش آموزان مناطق روستايی شهرستان کوهدشت لرستان به اکسيوريازيس مبتلا بودند. بين پارامترهای پايبندی به استفاده از صابون قبل از صرف غذا، علائم بالينی مانند لاغری، پرش از خواب، عصبانيت و خارش مخرج اختلاف معنی داری در مقايسه با ديگر مناطق روستايی وجود داشت. نتيجه گيری: از آنجا که انتقال انگل به صورت مستقيم انجام می گيرد، لذا بين ميزان شيوع انگل و سطح بهداشت جامعه رابطه تنگاتنگ وجود دارد. تشخيص دقيق همراه با فراهم نمودن امکانات و تسهيلات بهداشتی ميتواند باعث کاهش آلودگی و پيشگيری از آن شود.
واژههای کلیدی: انتروبيوس ورميکولاريس، تست گراهام، دانشآموزان، تسهيلات بهداشتی
