عفونت از مشکلات شايع در بيماران با ضايعات نخاعی می باشد، از جمله عفونت های بسيار شايع عفونت های ادراری است که از علل مهم مرگ و مير در اين گروه نيز می باشند. لذا به منظور بررسی شيوع عونت ادراری و تعيين جرم شايع عامل بيماری، در يک مطالعه مقطعی، از 97 بيمار ضايعه نخاعی، نمونه ادراری جهت کشت، آناليز و آنتــی بيوگرام تهيه شد. ميانگين سنی بيماران (35 نفر مونث و 62 نفر مذکر) 31/16± 47/26 سال و ميانگين طول مدت بيماری 36/6± 5/8 سال بود. شيوع عفونت ادراری، 9/63 درصد بدست آمد. بيشترين ميکروارگانيسم ها مسئول (در 7/71% موارد) اشرشياکلی بود که بيشترين مقاومت را در نيتروفورانتئين (5/60%) و بيشترين حساسيت را به سفتيزوکسيم (1/92%) نشان می داد. شايع ترين محل آسيب نخاعی نيز ناحيه لومبوساکرال در 1/70% موارد گزارش شد که بيشترين درصد عفونت های ادراری نيز در همين گروه مشاهده شد. در يک نگرش کلی به نظر می رسد که بعلت ماندگاری طولانی سوند ادراری و درصد بالای عفونت ادراری بهتر است که در صورت امکان از روش کاتتريزاسيون متناوب استفاده شود و يا در صورت عدم استفاده از اين روش، استراتژی های ديگر نظير شستشوی موضعی مدنظر قرار گيرد
