XML بررسی اهميت روشهای تشخيص آزمايشگاهی استرپتوکوک بتاهموليتيک گروه A در مقايسه با يافتههای بالينی در تشخيص گلودرد استرپتوکوکی و درمانهای آنتيباکتريال غيرضروری
زمينه: استرپتوکوک بتاهموليتيک گروه A بهعنوان مهمترين پاتوژن باکتريال مطرح در فارنژيتها میباشد. اين بيماری هرچند در همه گروههای سنی ديده میشود، ولی از شايعترين عفونتهای باکتريايی در کودکان است. متأسفانه هنوز در گلو درد استرپتوکوکی تشخيص افراطی (Over Diagnosis) وجود دارد، که اين امر موجب تجويز غيرمنطقی آنتی-بيوتيکها میشود. هدف از انجام اين مطالعه بررسی ميزان فراوانی استرپتوکوک بتاهموليتيک گروه A در افراد دچار گلو درد مراجعهکننده به درمانگاه عفونی و اورژانس بيمارستان دانشگاهی فرشچيان همدان بوده است. مواد و روشها: برای برآورد نقش يافتههای بالينی در تشخيص گلودرد استرپتوکوکی، از 100 بيمار بدون محدوديت سنی (با ميانگين سنی 86/29 ± 96/32 سال) که با شکايت گلودرد به درمانگاه عفونی و اورژانس بيمارستان دانشگاهی فرشچيان همدان مراجعه نموده و قبل از دريافت آنتیبيوتيک با استفاده از سواب استريل از حلق نمونهبرداری شدند. برای جداسازی و شناسايی استرپتوکوک بتاهموليتيک گروه A روشهای استاندارد باکتریشناسی استفاده شد. آناليز دادهها با نرمافزار SPSS (SPSS Inc, chicago IL) ويرايش 15 انجام پذيرفت. يافتهها: فراوانی استرپتوکوک گروه A برابر 3 درصد بهدست آمد. از لحاظ بالينی همه بيماران دچار گلودرد بودند. اگزودا در 39 درصد، آدنوپاتی گردنی در 8 درصد و تب در 78 درصد بيماران مراجعهکننده ديده شد. از بيمارانی که اگزودا در گلو داشتند فقط 3 نفر استرپتوکوک گروه A داشتند (7/7 درصد). هزينه درمان آنتیباکتريال غيرضروری برای هر فرد دارای کشت گلوی منفی بهطور متوسط مبلغی معادل 32160 ريال برآورد شد. نتيجهگيری: فراوانی پايين استرپتوکوک بتاهموليتيک گروه A در ميان بيمارانی که با تشخيص گلودرد استرپتوکوکی تحت درمان آنتيباکتريال قرار گرفتهاند، نشان میدهد که تشخيص براساس صرفاًٌ علائم بالينی منفرد بهتنهايی قابل اعتماد نمیباشد و بهتر است از تستهای تشخيصی سريع آنتیژن، در تشخيص فارنژيت استرپتوکوک گروه A استفاده نمود. جهت درمان نيز از تجويز همزمان انواع آنتیبيوتيکها خودداری و صرفاًٌ براساس پروتکلهای پيشنهاد شده از سوی منابع و مراکز علمی معتبر در اين زمينه اقدام شود
