تغذيه شيرخوار با شيرمادر در تأمين سلامت مادر و کودک اهميت زيادی دارد . اطلاعات موجود نشان می دهد ميزان تغذيه انحصاری با شيرمادر و تداوم شيردهی به کودک تا يکسالگی در استان بوشهر به نسبت کل کشور کمتر می باشد اين مشکل در مناطق شهری استان بسيار بارزتر می باشد . در اين مطالعه به مـنـظـور تـعيين عـلل ايـن مسئله ؛ 436 پسر ( 213 ) و دختر ( 223 ) زير يکسال به روش تصادفی خـوشـه ای از جمعيت مناطق شهری استان انتخاب شدند و توسط پرسشگران مجرب دوره ديده پرسشنامه ای مشتمل بر 25 سوال با مراجعه به منازل از مادران آنان تکميل گرديد. شروع تغذيه با شيرمادر در 96 درصد در بدو تولد انجام شده بود ولی 80% کودکان زير 6 ماه و 62% کودکان 6 تا 12 ماه شيرمادر را به تنهايی يا با غذای کمکی مصرف می کردند. و تغذيه انحصاری با شيرمادر تنها در 47% موارد انجام شده بود . شايعترين علل ذکر شده جهت عدم تداوم شيردهی به کودک« کمبود شيرمادر » ، « شاغل بودن مادر » و «گريه و ناآرامی کودک » بود. در اين پژوهش مشخص شد که شيرمادر خوارگی با « ميزان تحصيلات مادر» (05/0 > P ) ،« اشتغال مادر در خارج از خانه» ( 001/0 > P ) ، «بيماری مادر در دوران شيردهي» ( 001/0 > P ) ، «بيماری کودک در دوران شيردهي» ( 001/0 > P ) و« آگاهيهای مادر در مورد برنامه ترويج تغذيه با شيرمادر» ( 05/0 > P ) مرتبط می باشد در حاليکه اين ارتباط با مواردی همچون« ميزان سواد پدر» ، «شغل پدر» ، «تعداد فرزندان زنده مادر» و« وضعيت شيردهی به فرزند قبلي» يافت نشد.( 05/0 < P ). بنابراين مهمترين امر در افزايش تداوم شيردهی افزايش آگاهی مادران در خصوص شير مادر از طريق پرسنل مراکز بهداشتی درمانی، پرسنل بيمارستان و تهيه ی مجموعه ی آموزشی مناسب می باشد
