زمينه و هدف: از بين تمامی آسيبهای شانه، سندروم گيرافتادگی شانه رايجتر بوده و شايعترين علت درد و محدوديت حرکتی در ناحيه شانه محسوب میشود. لذا هدف از پژوهش حاضر، تعيين تاثير شش هفته تمرينات مقاومتی با کش بر ميزان درد مفصلی و دامنه حرکتی مردان ورزشکار مبتلا به سندروم گيرافتادگی شانه می باشد.
روش کار: مطالعه حاضر از نوع تحقيقات نيمه تجربی بود. جامعه آماری اين پژوهش مردان ورزشکاران مبتلا به سندروم گيرافتادگی شانه با دامنه سنی 20 تا 30 سال بوده، که به يک مرکز مشاوره و تندرستی مراجعه نمودند. که از اين ميان، 20 نفر به عنوان نمونه آماری اين تحقيق انتخاب شده و به دو گروه تجربی (10 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسيم شدند، در ادامه يک گروه به مدت شش هفته، و هر هفته 3 جلسه تحت تمرين با استفاده از تمرينات مقاومتی با کش قرار گرفت، و گروه ديگر به عنوان گروه کنترل، صرفا فعاليتهای روزمره خود را انجام میداد. سپس، به منظور اندازه گيری پيش آزمون و پس آزمون دامنه حرکتی از دستگاه الکتروگونيامتر، و برای ارزيابی ميزان درد از مقياس آنالوگ بصری (Visual Analog Scale(VAS) استفاده گرديد. همچنين، دادهها با استفاده از آزمون t مستقل در سطح معناداری (05/0p≤) مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافتهها: در اين پژوهش بهبودی معناداری در ميزان درد مفصل در گروه تجربی نسبت به پيش آزمون و نيز نسبت به گروه کنترل يافت شد (05/0p≤). علاوه بر اين، در مقايسه با گروه کنترل، ميزان دامنه حرکتی مفصل شانه گروه تجربی در حرکات آبداکشن، چرخش داخلی وچرخش خارجی پس از شش هفته تمرين مقاومتی با کش اختلاف معناداری را نشان داد.
نتيجهگيری: نتايج پژوهش حاضر نشان داد که تمرينات مقاومتی با کش بر بهبود درد مفصل و دامنه حرکتی مردان ورزشکار مبتلا به گيرافتادگی شانه موثر میباشد.
واژههای کلیدی: درد مفصل، دامنه حرکتی، سندرم گيرافتادگی شانه
