درمناطق گرمسير ايران عقرب گزيدگی در زمره يکی از مهمترين مشکلات پزشکی محسوب می گردد . بدون اطلاع و يا توجه به فون و فعاليت فصلی عقربها در يک منطقه ، اتخاذ يکسان روش های پيشگيری و يا مبارزه با گونه های مختلف عقرب ، در بسياری از موارد با موفقيت همه جانبه همراه نخواهد بود . با توجه به نوع زيستگاه عقرب های حفار و غيرحفار ، پناهگاههای احتمالی آنها در جزاير ابوموسی ، تنب بزرگ ، کوچک وهنگام با استفاده از دو روش ، جستجو در روز و جمع آوری عقرب در شب ( به کمک چراغ ماورای بنفش) مورد بررسی قرار گرفت . نمونه های جمع آوری شده پس از انتقال به آزمايشگاه تعيين هويت شده و نسبت جنسی آنها تعيين گرديد. در عمليات جمع آوری عقرب ازجزيره ابو موسی و تنب بزرگ به ترتيب تعداد 311 و 134 عقرب صيد شد . اين عقربها همگی متعلق به گونه بوتتوس جاياکاری بودند . در جستجوهای صورت گرفته از نواحی مختلف تنب کوچک، تيم نمونه برداری موفق به جمع آوری عقرب نشد. از تعداد 155 عقرب جمع آوری شده از جزيره هنگام، تعداد 134 عقرب از گونه بوتتوس جاياکاری و بقيه متعلق به گونه مزوبوتوس اپئوس بودند . عقربهای فوق از جزاير مذکور برای اولين بار گزارش می شود . عدم وجود تنوع در فون عقربهای اين جزاير احتمالاً می تواند ناشی ازعوامل مختلف مانند انتقال بسيار محدود مصالح ساختمانی و يا نهال های گياهی و غيره از مناطق عقرب خيز کشور به اين مناطق و يا عدم سازگاری ساير گونه ها ی عقرب با شرايط بيو اکولوژی جزاير مذکور باشد