زمينه و هدف : ميزان انجام جراحی زيبايی در بين جوانان رو به افزايش است و توجه بيشتر به علل رواج آن ضرورت دارد. هدف مطالعه حاضر تعيين نگرش دانشجويان دختر نسبت به انجام جراحی زيبايی و رابطه آن با تصور از بدن در سال 1391 است.
روش کار : مطالعه حاضر از نوع توصيفی – تحليلی بود. روش کار به اين ترتيب بود که در ابتدا 220 دانشجوی دختر ساکن خوابگاه های دانشگاه علوم پزشکی تهران به صورت نمونه گيری چند مرحله ای انتخاب شدند و پرسش نامه های سنجش اطلاعات دموگرافی، نگرش نسبت به جراحی زيبايی و تصور از بدن را تکميل کردند. داده های جمع آوری شده توسط نرم افزار spss و آزمون های همبستگی پيرسون و آناليز واريانس يک طرفه تحليل شدند.
يافتهها: هفتاد درصد دانشجويان تمايل به تغيير ظاهر قسمت هايی از بدن خود را داشتند. شصت درصد دانشجويان ظاهر خود را با مانکن و مدل مقايسه می کردند. همچنين هفتاد و سه درصد دانشجويان احساس می کردند که بقيه افراد از نظر ظاهری جذاب تر از آن ها هستند. هفتاد و هفت درصد دانشجويان با خريد محصولات آرايشی سعی می کردند ظاهر خود را بهتر کنند. يافته ها نشان داد که بين نگرش نسبت به جراحی زيبايی و تصور از بدن رابطه معنی داری ( p<0. 001 ) وجود دارد.
نتيجه گيری : طراحی مداخلات آموزشی برای تغيير نگرش مثبت دانشجويان نسبت به انجام جراحی زيبايی و کاهش تصوير بدنی منفی دانشجويان دختر ضرورت دارد.
واژههای کلیدی: نگرش به جراحی زیبایی، دانشجو، تصور از بدن.
