زمينه و هدف: يک سوم بيمارانی که تحت عمل جراحی قرار میگيرند به عارضه تهوع و استفراغ بعد از عمل دچار میشوند. سيگار گشيدن میتواند عاملی جهت جلوگيری از تهوع و استفراغ بعد از عمل باشد. ما در اين مطالعه نقش سيگار کشيدن را در ارتباط با تهوع و استفراغ بعد از عمل بررسی کرديم. مواد و روشها: در يک مطالعه آماری آينده نگر 50 بيمار سيگاری و غير سيگاری که جهت عمل جراحی سنگ شکنی از طريق حالب تحت بيهوشی عمومی قرار گرفته بودند، مورد مطالعه قرار گرفتند. روش بيهوشی در تمامی بيماران يکسان بود. در پايان عمل در واحد مراقبت بعد از بيهوشی، تهوع و استفراغ بعد از عمل مورد ارزيابی قرار گرفت. يافتهها: ميزان تهوع در افراد سيگاری در مقايسه با غير سيگاریها کمتر بود (02/0= p،64% در برابر 32%). همچنين استفراغ نيز بطور معنیداری در بيماران سيگاری کمتر بود (02/0=P، 68% در برابر 36%). بيماران سيگاری با بيش از 30 سال سن بطور مشخص ميزان استفراغ کمتری در مقايسه با غير سيگاریها داشتند و پتيدين 20 تا 25 ميلیگرم تاثير بيشتری بر ميزان استفراغ داشت. نتيجهگيری: ريسک تهوع و استفراغ بعد از عمل بعلت ناشناختهای در افراد سيگاری کاهش میيابد
