هدف از اين پژوهش توصيفی، بيان وضعيت بيماران اسکيزوفرنيک مزمن و مراقبان آنها پس از ترخيص از بيمارستان از نظر کارکرد، کيفيت زندگی بيماران و ميزان فشار مراقبان بود. بدين منظور پرسشنامههايی شامل برنامه تجربههای خانواده بيماران روانی(FEIS)، وضعيت توانبخشی مرنينگ سايد (MRSS) و کيفيت زندگی ويسکانسين (WQL) تهيه شد و اطلاعات مربوط به 260 بيمار اسکيزوفرنيک مزمن و 261 نفر از مراقبان آنها در اين پرسشنامهها وارد شد يافتهها نشان دادند که تنشها (70) و احساسات منفی (94) در مراقبان شايع است. مراقبت از بيمار، نظم زندگی اغلب مراقبان را مختل کرده بود. بيش از نيمی از بيماران وابستگی متوسط به ديگران داشتند، ارتباط اجتماعی محدودی داشته و بيکار بودند. اوقات فراغت 72 بيماران محدود به پيادهروی يا گوش کردن به راديو و ضبط بود. بيش از نيمی از بيماران اشکالات قابل توجهی در عملکردهای خود داشتند و وضعيت بهداشت روان خود را (بد) توصيف کرده بودند. جز در مورد نحوه گذراندن اوقات فراغت و احساس تنهايی در ساير ابعاد زندگی، از کيفيت زندگی خود راضی بودند. اين يافتهها ضرورت ارائه خدمات روانی ـ اجتماعی که در برگيرنده آموزش مهارتهای زندگی و ماهيت بيماری باشند را برای بيمار و مراقبان مورد تاکيد قرار میدهد
