معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ايران
Abstract
هدف: هدف از انجام اين پژوهش بررسی ميزان فراوانی اختلالهای خواب در کودکان مدارس ابتدايی شهرستان تهران بود.
روش: برای انجام يک بررسی توصيفی- مقطعی يک پرسشنامه که دارای اطلاعاتی در زمينهی ويژگیهای جمعيتشناختی کودک، ساختار خانواده و رفتارهای خواب بود توسط والدين 692 کودک در مدارس ابتدايی شهر تهران تکميل شد. دادههای پژوهش بهکمک روشهای آمار توصيفی و آزمونهای آماری t و خیدو تحليل گرديد.
يافتهها: اختلالهای خواب در 6/41% کودکان مدارس ابتدايی گزارش شد. شايعترين اختلال در اين زمينه مقاومت در رفتن به بستر (7/20%) بود. شبادراری تنها اختلال خوابی بود که در پسران فراوانی بيشتری داشت. در کودکان مادران خانهدار، اختلال خواب بيشتراز کودکان مادران شاغل گزارش گرديد. فراوانی نابهنجاری خواب در کودکانی که پدرانشان تحصيلات دانشگاهی داشتند، کمتر بود. تحصيلات دانشگاهی مادر با فراوانی کمتر اختلال وحشت خواب و کابوسهای شبانه همراه بود. داشتن رختخواب مشترک، ترس و نگرانی پيش از خواب و نداشتن زمان مشخص برای خواب با اختلالهای خواب بيشتر همراه بود.
نتيجه: اختلالهای خواب در کودکان مدارس ابتدايی تهران شايع است. شايعترين اختلال مقاومت در رفتن به بستر بود که با نداشتن برنامهی مشخص برای خواب بيشترين رابطه را داشت