معاونت پژوهشی دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی ايران
Abstract
چکيده
هدف: آزمون ساختاريافته عينی- بالينی (OSCE) روانپزشکی در مرداد ماه سال 1383 نخستين بار در ايران در مقطع تخصصی بهصورت آزمايشی برگزار گرديد. هدف پژوهش حاضر ارزيابی کيفی ديدگاههای دستياران و استادان شرکتکننده در اين آزمون برای آگاهی از مزيتها و نارسايیها، مشکلات و پيشنهادهای دستياران و استادان در اين زمينه ميباشد.
روش: اين بررسی از نوع کيفی و به روش بحث گروهی متمرکز استادان و دستياران شرکتکننده در اين آزمون در روز برگزاری آزمون انجام شده است. در اين بررسی دو جلسه بحث گروهی با حضور 10- 8 نفر در هر گروه برگزار گرديد.
يافتهها: استادان و دستياران مهمترين مزيت OSCE را عادلانهبودن آن دانستهاند. مهمترين نارسايی آن از ديدگاه دستياران مصنوعیبودن فضای ايستگاه و برقرار نشدن ارتباط مناسب با بيمار غيرواقعی بوده است. استادان به هزينه و زمان زيادی که OSCE نياز دارد، اشاره نمودند. مهمترين پيشنهاد دستياران و استادان جهت بهبود OSCE، آموزش بيشتر بيماران استانداردشده و بهکار بردن فيلمهای از پيش تهيهشده از بيماران واقعی در برخی از ايستگاهها بود.
نتيجهگيری: OSCE روانپزشکی از ديدگاه دستياران و استادان بر شيوه آزمون رايج روانپزشکی دستياری برتری چشمگير دارد. ولی برگزاری موفق OSCE در سالهای آينده نياز به از ميان برداشتن مشکلات يادشده از جمله آموزش بيشتر بيماران استانداردشده و استفاده از ساير پيشنهادهای دستياران و استادان دارد
