research

چگونگی راه اندازی اولين آزمون ساختاريافته عينی- بالينی روانپزشکی در ايران و ميزان رضايت استادان، دستياران و بيماران استانداردشده از آن

Abstract

چکيده هدف:�اين بررسی با هدف بازبينی چگونگی راه اندازی نخستين تجربه آزمون ساختار‌يافته عينی- بالينی (OSCE) روانپزشکی و نيز بررسی ميزان رضايتمندی از اين شيوه در مقايسه با روش‎های رايج انجام آزمون‎های شفاهی روانپزشکی از سوی دستياران، استادان و بيماران استانداردشده انجام شده است. روش:�22 دستيار سال آخر روانپزشکی در نُه ايستگاه با حضور هشت بيمار استانداردشده و يک ايستگاه جمع‌بندی ارزيابی شدند. زمان هر ايستگاه 12 دقيقه بود. در هر کدام از اين ايستگاه‎ها دو ارزياب به‌طور مستقل به ارزيابی دستيار بر پايه جدول‌های نمره‌دهی تعيين‌شده پرداختند. پس از آزمون از استادان، دستياران و بيماران استانداردشده نظرسنجی شد. اين نظرخواهی سه هفته بعد و بی‌درنگ پس از انجام آزمون دانش‌نامه تخصصی شفاهی از همين دستياران انجام شد. يافته‎ها:�دستياران زمان ايستگاه‎ها، اطلاعات ارايه‌شده پيش از آزمون و توانايی آزمون در برآورد توانمندی‌های دستيار را خوب توصيف کردند. 75% دستياران رضايت خود را از حضور در چنين آزمونی ابراز داشتند. بيشتر دستياران آزمون رايج دانش‌نامه شفاهی را خالی از جنبه‎های عدالت‌مندانه، عينيت و حتی شباهت به فضای واقعی بالينی گزارش کردند. استادان ارزيابی‌کننده نيز هدف‌های ايستگاه‎ها، زمان و عملکرد بيماران استانداردشده را خوب گزارش کردند. بيماران استانداردشده نيز تمايل خود را برای حضور دوباره در چنين تجربه‌ای ابراز نمودند. نتيجه‌گيری:�برگزاری رضايت‌بخش و دقيق آزمون OSCE رضايت شرکت‌کنندگان (دستياران)، ارزياب‎ها ( استادان) و بيماران استانداردشده را به دنبال دارد

    Similar works