تشنج ناشی از تب شايعترين اختلال تشنجی در سنين کودکی است که پيشآگهی خوبی دارد. تئوریهای مختلفی در مورد نقش نورورانسميترها و عناصر کمياب در سرم و مايع نخاع به عنوان پاتوژنز بيماری تشنج ناشی از تب مطرح میباشد. از ميان اين عناصر میتوان به عنصر روی اشاره کرد. هدف از اين مطالعه تعيين تغييرات سطح سرمی روی در کودکان با تب و تشنج در مقايسه با گروه شاهد است. در اين مطالعه که آيندهنگر، تحليلی و مقطعی است، 92 کودک به 3 گروه تقسيم شدند. گروه الف شامل 34 کودک مبتلا به تب و تشنج(سن 6 ماه تا 5 سال)، گروه ب شامل 40 کودک با تب بدون تشنج(سن 6 ماه تا 5 سال) و گروه ج شامل 18 کودک با تشنج بدون تب(سن 6 ماه تا 5 سال) میباشد. سطح سرمی روی در 3 گروه به روش اسپکتروفوتومتری با جذب اتمی( Atomic Absorption spectrophotometry = AAS ) اندازهگيری شد و نتايج آن در بين 3 گروه با هم مقايسه گرديد. ميانگين سطح سرمی روی در گروه الف، ب و ج به ترتيب برابر mg/l 36/24 ± 82/76 و 63/14 ± 12/90 و 39/17 ± 53/94 تعيين گرديد. بدين ترتيب ميانگين سرمی روی در 3 گروه ذکر شده اختلاف آماری معنیداری با هم داشت(006/0= P.value ). نتيجه اين که سطح سرمی روی در گروه الف به طور قابل ملاحظهای کمتر از 2 گروه ديگر بود و در گروه ب اين سطح کمتر از گروه ج بود. اين يافتهها، پيشنهاد میکنند که سطح سرمی روی در طی عفونت کاهش میيابد و اين کاهش در کودکان مبتلا به تب و تشنج به طور معنیداری بيشتر از 2 گروه ديگر است(006/0 P.value< )
