زمينه و هدف: توده گردنی يکی از شکايات شايع مراجعه کنندگان به بخش گوش و حلق و بينی بوده و 15-10% مراجعين را شامل میگردد. کيست تيروگلوس، شايعترين توده مادرزادی گردن و دومين توده شايع گردن در زمان کودکی است، اگر چه معمولاً در سنين کمتر از 5 سالگی تظاهر میيابد، گاهی تا دوران جوانی نيز بیعلامت باقی میماند. پس از لنفادنوپاتی، اين کيست شايعترين توده غير سرطانی گردن است. اين توده در تشخيص افتراقی ساير تودههای گردنی قرار میگيرد. درمان ناکافی يا ناصحيح، منجر به عودهای مکرر و مشکلتر شدن درمانهای بعدی میگردد و اين امر ضرورت آگاهی و شناخت پزشکان از اين توده را میرساند تا با درمان صحيح آن به طريق جراحی، مانع از عود مجدد و ديگر عوارض آن شوند. اين بررسی نيز با هدف تعيين تظاهرات بالينی مختلف اين بيماری در جامعه ايرانی و ميزان شيوع اين علايم انجام شد تا ياريگر پزشکان در تشخيص و درمان صحيح آن باشد. روش بررسی: در اين مطالعه مقطعی(Case series) پرونده بيمارانی که با شک به اين توده در سالهای 1370 الی 1381 در بيمارستانهای حضرت رسول اکرم(ص) و فيروزگر در بخش ENT بستری شدند و گزارش آسيبشناسی آنها نيز مويد اين امر بود، از نظر مشخصات دموگرافيک و يافتههای بالينی بررسی شد. يافتههای بدست آمده با نرمافزار SPSS ارزيابی شدند. يافتهها: 54 بيمار در مطالعه قرار گرفتند که 53%، مرد و 47%، زن بودند. ميانگين سنی مردان، 21 سال و ميانگين سنی زنان، 7/17 سال بود. علت مراجعه در 33 مورد(7/64%)، توده گردني؛ در 15 مورد(5/29%)، ترشح از ناحيه قدامی گردن، در 2 مورد(5/3%)، آبسه موضعی و در يک مورد(3/2%)، توده زبانی گزارش شد. 42 نفر(3/82%) با توده يا فيستول در خط وسط؛ 3 نفر(8/5%)، در سمت راست گردن؛ 5 نفر(8/9%)، در سمت چپ گردن و يک نفر(9/1%)، در داخل زبان مراجعه کرده بودند. توده يا فيستول در 31 مورد(7/60%)، متحرک و در 15 مورد(5/29%)، غيرمتحرک بود و ساير موارد در پروندهها ذکر نشده بود. نتيجهگيری: اگر چه سن بيماران در اين دو بيمارستان بالاتر از حد مورد انتظار بود، ساير يافتهها همانند مطالعات مشابه بودند
