ارتباط اختلال‌های رفتاری سبک‌ها و راهبردهای مقابله‌ای در دانش‌آموزان

Abstract

هدف: هدف پژوهش حاضر بررسی ارتباط اختلال‌های رفتاری، سبک‌‌های مقابله‌ای و راهبردهای مقابله‏ای در دانش‏آموزان مقطع راهنمايی شهر تهران بود. روش: اين بررسی از نوع توصيفی و همبستگی بود. 420 دانش‏آموز (195 پسر و 225 دختر) که از سه منطقه شهر تهران (مناطق يک، شش و 16) به‌تصادف انتخاب شده بودند، دو پرسش‌نامه بررسی مشکلات و نقاط قوت و راهبردهای مقابله‌ای نوجوانان را تکميل کردند. داده‌ها به‌کمک آماره همبستگی و رگرسيون چندگانه تحليل شدند. يافته‌ها: بين اختلال‌های رفتاری با سبک مقابله‏ کارآمد و سبک مقابله مراجعه به ديگران ارتباط منفی معنی‌دار يافت شد (001/0p<). تحليل رگرسيون گام به گام تفاوت معنی‌داری را ميان نمرات مقياس‌های اختلال رفتاری و راهبردهای مقابله‌ای نشان داد (001/0p<). افزون بر آن از ميان راهبردها، راهبردهای تفريحات فيزيکی، سخت‌کوشی، حمايت اجتماعی، آرام‌سازی، کنار نيامدن، تمرکز مثبت و کاهش تنش با اختلال‌های رفتاری رابطه معنی‌دار داشتند (55/0=R) و در مجموع 31/0 اختلال‌های رفتاری را تبيين می‌کردند (307/0=2R). نتيجه‌گيری: سبک‌های مقابله‏ای کارآمد و ناکارآمد و راهبردهای مربوط به آنها توانايی پيش‌‏بينی معنی‌دار اختلال‌های رفتاری را دارند. راهبردهای مقابله‌ای می‌توانند بخشی از تغييرات مربوط به اختلال‌های رفتاری را تبيين کنن