زمينه و هدف : بيماری ديابت نوع دو به ميزان زيادی در سراسر دنيا گسترده شده است. بعضی مطالعات تاثير شاهنگبين را در کاهش قند خون و همچنين اثرات آنتی اکسيدانی آن را نشان داده اند. هدف اين مطالعه بررسی اثر مصرف خوراکی شاهنگبين بر غلظت گلوکز سرم و هموگلوبين گليکوزيله و ظرفيت تام آنتی اکسيدانی سرم در بيماران ديابتی نوع دو می باشد.
روش کار : در يک مطالعه کارآزمايی بالينی دوسوور ( IRCT: 138905102709N8 )50 بيمار ديابتی نوع دو به مدت هشت هفته شرکت نمودند.اين 50 بيمار ديابتی نوع دو به طور تصادفی به دو گروه (هر گروه 25 نفر) مداخله و دارونما تقسيم شدند. گروه مداخله روزی سه عدد کپسول 1000 ميلیگرمی شاهنگبين و گروه دارونما روزی سه عدد کپسول 1000 ميلی گرمی دارونما را به مدت 8 هفته دريافت کردند. در ابتدا و انتهای مطالعه 10 ميلی ليتر خون وريدی از شرکت کنندگان گرفته شد و جهت بررسی فاکتورهای مورد نظر به آزمايشگاه فرستاده شد.
يافتهها : مصرف خوراکی شاهنگبين به ميزان روزی سه عدد کپسول 1000 ميلی گرمی باعث کاهش معنی دار غلظت گلوکز سرم گرديد ( 006/0 p= )، ولی در مورد هموگلوبين گليکوزيله اگرچه باعث کاهش آن گرديد ولی اين کاهش از لحاظ آماری معنی دار نبود. در مورد ظرفيت تام آنتی اکسيدانی در انتهای مطالعه اختلاف معنی داری بين ظرفيت تام آنتی اکسيدانی بين گروه شاهنگبين و دارونما مشاهده گرديد و مصرف شاهنگبين باعث افزايش ظرفيت تام آنتی اکسيدانی گرديد (016/0 p= ).
نتيجهگيری : به نظر میرسد که شاهنگبين با دوز مصرفی در اين مطالعه (روزی سه عدد کپسول 1000 ميلی گرمی) دارای اثرات مثبتی بر روی ميزان گلوکز سرم و ظرفيت تام آنتی اکسيدانی می باشد
