ميزان بقاء، باروري و تکامل تخمک و جنين پس از انجماد شيشه اي با استفاده از کرايوتاپ و غلظت هاي اندک ضديخ در محلول انجمادي

Abstract

زمينه و هدف: از موارد نياز به ذخيره سازي انجمادي مي توان به نگهداري جنين ها، جلوگيري از چند قلوزايي و کسب نتايج موفق تر بعد از برگشت فيزيولوژي رحم به سيکل طبيعي اشاره کرد. هدف اين مطالعه ارزيابي ميزان بقا، باروري و تکامل تخمک و جنين پس از انجماد شيشه اي با استفاده از کرايوتاپ و غلظت هاي اندک ضديخ درمحلول انجمادي بود. روش بررسي: در اين مطالعه تجربي تخمک هاي منجمد شده موش هاي نژاد C57Bl/6 با محلول هاي7.5 ، 10 و 12 درصد محلول انجماد شيشه اي بارور شده و ميزان تکامل آنها تا جنين دو سلولي ثبت شد. پس از انجماد شيشه اي جنين ها، آنها را تا بلاستوسيست کشت داده و ميزان تکامل در هر مرحله ثبت شد. داده ها با آزمون هاي آماري آناليز واريانس يک طرفه و ال اس دي تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: در گروه هاي تخمک هاي منجمد شده با محلول 12.5 و 15 درصد نتايج با يکديگر و با گروه کنترل مشابه بود. در جنين هاي منجمد شده با محلول 10، 12.5 و 15 درصد نتايج با هم و با گروه کنترل مشابه بود. نتايج حاصل از انجماد با محلول 7.5 درصد در همه گروه ها، نتايج ضعيفي بود. نتيجه گيري: انجماد شيشه اي تخمک و جنين با استفاده ازکرايوتاپ، کاهش غلظت ضديخ را تا محلول هاي 10 و 12.5 درصد به جاي محلول 15، امکان پذير مي کند و مي تواند گامي در جهت بهينه کردن پروتکل متداول به شمار آيد