Op veel tomatenbedrijven vormt het scheuren van vruchten aan de planten een probleem, vooral wanneer de tomaten in trossen worden geoogst. Met name de eerste vruchten aan de trossen zijn gevoelig voor scheuren (Tersteeg, 2003). Door het optreden van scheuren is niet alleen de productie lager, maar de trossen moeten ook nog eens met de hand worden bijgeknipt wat veel extra werk oplevert. Er zijn veel oorzaken aangedragen voor het ontstaan van scheuren (Peet, 1992), maar toch biedt dit in de praktijk niet voldoende houvast om het scheuren tot een aanvaardbaar niveau te beperken. Vorig jaar werd in het kader van het STW-project “Kwaliteitsregulatie bij Tomaat” geprobeerd een duidelijker beeld te krijgen van de voornaamste oorzaken van het scheuren in de praktijksituatie (Tersteeg, 2003). Hiertoe werd tijdens de hele teelt op een bedrijf met troscherrytomaten wekelijks het percentage scheuren vastgesteld en werden verschillende vruchtkenmerken gemeten. Aan de hand van deze dataset is een voorlopig model voor scheuren opgesteld. Volgens dit model worden scheurgevoelige perioden gekenmerkt door (a) een groter verschil in gewicht binnen de tros (b) een zwakkere textuur van de vruchtwand en (c) een hogere refractie