در زمینه یادگیری زبان انگلیسی، تلفظ به عنوان یکی از مهارتهای اساسی شناخته میشود که تأثیر زیادی بر ارتقاء توانایی ارتباطی و اثربخشی در مکالمات دارد. با توجه به اهمیت این مهارت، تحقیق حاضر به بررسی اثربخشی سه روش آموزشی مختلف بر توانایی تلفظ زبانآموزان درونگرا و برونگرا در سطح متوسط میپردازد. در این راستا، 60 زبانآموز انگلیسی از شهر اصفهان انتخاب شدند. این نمونه سپس به صورت تصادفی به سه گروه تقسیم شد: گروه رو در رو، گروه معکوس، و گروه ترکیبی. هر گروه شامل 20 نفر بود. پس از توزیع پرسشنامه شخصیت آیزنک، زبانآموزان به دو دسته درونگرا و برونگرا تقسیم شدند. سپس، یک پیشآزمون تلفظ به هر گروه داده شد. در مرحله بعدی، زبانآموزان گروه معکوس سه روز قبل از شروع کلاس تلفظ، فیلمهای آموزشی را از طریق کلاسهای اسکای روم دریافت کردند و سپس در کلاس آنلاین فراگیران به انجام فعالیتها و تمرینهای مختلف در رابطه با محتوا پرداختند. گروه رو در رو به صورت حضوری آموزش دیدند و گروه ترکیبی، شرکت کنندگان هم در کلاس آنلاین اسکای روم شرکت کردندو هم در جلسات حضوری،. پس از اتمام دوره آموزشی، یک پسآزمون تلفظ بر روی سه گروه انجام شد. سپس، با استفاده از تحلیل واریانس دو متغیره و تحلیل واریانس یکطرفه، دادهها مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافتهها نشان دادند که سه روش آموزشی به طور مثبتی توانایی تلفظ زبانآموزان برونگرا را بهبود میبخشند، با این حال، گروه ترکیبی پیشرفت بیشتری نسبت به سایر گروهها داشتند