The aim of this paper is to address the question (to dispel doubts) of whether the energy crisis is a justification for postponing the EU climate targets. The answer to this question must be sought in the nature of climate change and the nature of climate protection policy and law. The thesis of this paper is that, in the growing energy crisis, the importance of EU climate protection law in mobilising Member States to take appropriately ambitious climate protection measures is growing. The worsening energy crisis requires more than ad hoc measures to support vulnerable consumers. Action must be stepped up that can have long-term effects, including increasing the resilience of the EU and Member States to the negative economic and social impacts that future energy crises may cause. At the same time, the energy crisis should provide a rationale for an appropriate choice of measures to implement climate protection actions, increase solidarity among Member States also in terms of bearing the burden of implementing actions to protect the common good (climate protection).Celem tego opracowania jest chęć odniesienia się do pytania (rozwiania wątpliwości), czy kryzys energetyczny jest uzasadnieniem dla odroczenia realizacji unijnych celów klimatycznych. Odpowiedzi na to pytanie należy szukać w charakterze zmian klimatu i istocie polityki i prawa ochrony klimatu. Tezą stawianą w tym opracowaniu jest twierdzenie, że w dobie narastającego kryzysu energetycznego rośnie znaczenie unijnego prawa ochrony klimatu w zakresie mobilizowania państw członkowskich do podejmowania odpowiednio ambitnych działań na rzecz ochrony klimatu. Pogłębiający się kryzys energetyczny wymaga nie tylko podejmowania działań o charakterze doraźnego wsparcia odbiorców wrażliwych. Zintensyfikowane muszą zostać działania mogące przynieść skutki długoterminowe, w tym zwiększenie odporności UE i państw członkowskich na negatywne skutki gospodarcze i społeczne, które mogą zostać wywołane przez przyszłe kryzysy energetyczne. Jednocześnie kryzys energetyczny powinien stanowić uzasadnienie do odpowiedniego doboru instrumentów wdrażania działań na rzecz ochrony klimatu, zwiększenia solidarności państw członkowskich w zakresie ponoszenia ciężarów realizacji działań zmierzających do ochrony wspólnego dobra (ochrony klimatu)
