Elegia (?) dla kanonu: [Rec.:] Harold Bloom, „Zachodni kanon. Książki i szkoła wieków”. Przeł. Bohdan Baran i Michał Szczubiałka (Warszawa: Wydawnictwo Aletheia, 2019, ss. 643)

Abstract

This article reviews the book The Western Canon: The Books and School of the Ages (1994) by Harold Bloom. A Polish translation by Bohdan Baran and Michał Szczubiałek appeared in 2019 (Aletheia, 643 p.). The book is presented in the light of Bloom’s earlier theories of comparative literary studies. The article contains key information about Polish readers’ familiarity with these theories (The Anxiety of Influence… etc.). The structure of the book is described, where the first and last parts contain theoretical considerations about the notion of a literary canon, titled An Elegy for the Canon and Elegiac Conclusion, while the middle section discusses 26 world writers regarded by Bloom as representatives of a core literary canon; the book has an annex with a list of writers from an extended canon classified by literary periods and countries (The Theocratic Age, The Aristocratic Age, The Democratic Age, The Chaotic Age: A Canonical Prophecy). At the centre of the canon, Bloom places Shakespeare. Russian literature is represented in the core canon by Leo Tolstoy. Bloom evaluated writers in terms of universality of their message and degree of originality, measured as otherness and novelty in comparison to their predecessors.Artykuł zawiera omówienie książki Harolda Blooma Zachodni kanon. Książki i szkoła wieków (1994), wydanej w przekładzie polskim Bohdana Barana i Michała Szczubiałka w 2019 roku (Wydawnictwo Aletheia, 643 ss.). Książka zostaje przedstawiona w kontekście wcześniejszych teorii Blooma z zakresu komparatystyki literackiej, zawiera podstawowe informacje o ich znajomości przez polskich czytelników (Lęk przed wpływem… i in.). W artykule zostaje omówiona struktura książki: część pierwsza i ostatnia mieszczą rozważania teoretyczne na temat kanonu literackiego zatytułowane Elegia dla kanonu i Elegijna konkluzja, część środkową stanowi omówienie 26 pisarzy światowych, uznawanych przez Blooma za reprezentujących ścisły kanon literacki; książka jest zaopatrzona w aneks zawierający spis nazwisk pisarzy z „pełnego” kanonu literackiego z podziałem na epoki i kraje (Epoka teokratyczna, Epoka arystokratyczna, Epoka demokratyczna, Epoka chaotyczna: Proroctwo kanoniczności). W centrum kanonu Bloom umieszcza Williama Szekspira. Literaturę rosyjską w „ścisłym” kanonie reprezentuje Lew Tołstoj. Bloom ocenia pisarzy z punktu widzenia uniwersalności wymowy ich dzieł oraz stopnia oryginalności, której miarą jest inność i nowatorstwo w porównaniu z poprzednikami.Artykuł zawiera omówienie książki Harolda Blooma Zachodni kanon. Książki i szkoła wieków (1994), wydanej w przekładzie polskim Bohdana Barana i Michała Szczubiałka w 2019 roku (Wydawnictwo Aletheia, 643 ss.). Książka zostaje przedstawiona w kontekście wcześniejszych teorii Blooma z zakresu komparatystyki literackiej, zawiera podstawowe informacje o ich znajomości przez polskich czytelników (Lęk przed wpływem… i in.). W artykule zostaje omówiona struktura książki: część pierwsza i ostatnia mieszczą rozważania teoretyczne na temat kanonu literackiego zatytułowane Elegia dla kanonu i Elegijna konkluzja, część środkową stanowi omówienie 26 pisarzy światowych, uznawanych przez Blooma za reprezentujących ścisły kanon literacki; książka jest zaopatrzona w aneks zawierający spis nazwisk pisarzy z „pełnego” kanonu literackiego z podziałem na epoki i kraje (Epoka teokratyczna, Epoka arystokratyczna, Epoka demokratyczna, Epoka chaotyczna: Proroctwo kanoniczności). W centrum kanonu Bloom umieszcza Williama Szekspira. Literaturę rosyjską w „ścisłym” kanonie reprezentuje Lew Tołstoj. Bloom ocenia pisarzy z punktu widzenia uniwersalności wymowy ich dzieł oraz stopnia oryginalności, której miarą jest inność i nowatorstwo w porównaniu z poprzednikami