Tarih sahnesinde gerek çeşitli dillere çevrilmesiyle gerek etkisinde oluşturulan
diğer eserlerin satırlarında izlenen, fabl türünde kaleme alınmış, büyülü gerçekçilikle
işlenmiş Kelile ve Dimne; dünya edebiyatı için oldukça önemli bir eserdir. İnsanı
ilgilendiren birçok konuda rehber olabilecek bu eser, çalışma kapsamında
karşıolgusallığın saptandığı bir zemin olarak belirlenmiş ve içerisinde yer alan 12
hikâyede karşıolgusal sözceler işaretlenmiştir. Çalışma üç ana bölümden oluşmakta ilk
bölümde karşıolgusallığın olgusal (gerçek) karşısında aldığı “ters uçluluk” durumu
anlatılırken aynı zamanda karşıolgusallığın dilsel işaretleyicileri yanında bağlamsal
olarak da anlam zemininde konumlanabileceği vurgulanmıştır. Kelile ve Dimne’de
saptanan karşıolgusal örneklerin çoğu manipülatif eylemler sonucu sözceleme
öznesinin kendisini koruması, rakibi karşısında sergilediği hileli tavrın destekleyicisi
olan yalan ibarelerde olduğu ve yalanın gerçek karşısındaki tavrının olgusal değil,
karşıolgusal olduğu anlatılmaya çalışılmış ve bundan dolayı çalışmanın ikinci ana
bölümünde yalanın mantık bileşenleri olan manipülasyon ve algı yönetiminin sebepleri
ve kavramsal alanları dile getirilmiştir. “İnceleme” bölümünde ise saptanan
karşıolgusal örnekler tablolarda verilmiş, eserde yer alan karşıolgusal örnekler; süreci
ve sonucu takip edilebilen gerçek durumların aksini söyleyen ve durumu -şahsi çıkarlar
doğrultusunda- yalanlayan ibarelerde, pişmanlık, arzu/istek ve hikâyevi tarzda işlenen
sözcelerde rastlandığı görülmüş ve bu tespitler niceliksel ve niteliksel olarak
tasniflenmiş ve çözümlenmiştir. Elde edilen veriler grafik olarak da ortaya konulup
eserin önemi ve eserdeki karşıolgusallığın nedenleri edimsel çözümlemeler ışığında
ortaya konarak bir sonuca varılmıştır
