11-18 Yaş Arasında Kekemeliği Olan ve Olmayan Bireylerin Ebeveynleri Tarafından Değerlendirilen Davranış Özellikleri ile Öz Değerlendirmeleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Abstract

Mevcut çalışma, 11 – 18 yaş arasında kekemeliği olan ve olmayan bireylerin davranış özelliklerinin, bireylerin yaptığı öz değerlendirmeler ile ebeveynlerin çocuklarına yönelik yaptığı değerlendirmeler açısından incelenmesini amaçlamaktadır. Çalışmaya Ankara ve Burdur illerinde ikamet eden, 11 – 18 yaş arasında kekemeliği olan (n=25) ve olmayan (n=25) bireyler ile bu bireylerin ebeveynleri dâhil edilmiştir. Çalışmaya katılan tüm katılımcılar için “Demografik Bilgi Formu” doldurulmuştur. Veri toplama aracı olarak “Kekemelik Şiddeti Değerlendirme Aracı – 4 (KEŞİDA – 4) ”, “11-18 Yaş Gençler İçin Kendini Derecelendirme Ölçeği (YSR/11-18)” ve “6-18 Yaş Çocuk ve GençlerdeDavranış Değerlendirme Ölçeği (CBCL/6-18)” kullanılmıştır. Araştırmaya alınan verilerin analizleri SPSS 25 (Statistical Program in SocialSciences) programı ile gerçekleştirilmiştir. Farklı gruplardaki verilerin karşılaştırılmasında Kolmogorov Smirnow Testi, Mann Whitney U Testi ve Kruskal Wallis Testi kullanılmıştır. Çalışma bulgularına göre, kekemeliği olan bireyler ve ebeveynlerinin verdiği puanlar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmamakta; kekemeliği olmayan bireyler çoğu alt testte ebeveynlerine göre daha olumsuz durumlar bildirdirmektedir. Çalışma bulgularına göre; yeterlik alanları ile problem davranış özellikleri arasında genel anlamda istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki bulunmamaktadır