In diesem Beitrag geht es um den schon lange bekannten, am Ende der Theaterterrasse und in der römischen Kaiserzeit über einem älteren Bau errichteten Podiumstempel von Pergamon. Anhand der Rekonstruktion seiner Weihinschrift durch den Epigraphiker Max Fränkel erfolgte umgehend eine tentative Zuschreibung an Caracalla, was aber aufgrund der jünger wirkenden Bauornamentik immer wieder Anlass zu Diskussionen gegeben hat. Diese können mit der hier vorgestellten Neulesung der Weihinschrift nun beigelegt werden: die Inschrift aus vergoldeten Bronzebuchstaben nennt als Empfänger des kleinen Heiligtums nämlich nicht Caracalla, sondern Kaiser Hadrian und seine Gattin Sabina. Sie wurde wohl anlässlich eines kaiserlichen Besuches, mutmaßlich im Jahre 124 n. Chr., angebracht und feierte die Verleihung des Metropolis-Titels an die Stadt. So gut sich damit einige Probleme lösen lassen, eröffnen sich doch gleichzeitig neue Schwierigkeiten in der Interpretation. Einerseits hatte Hadrian ja die Pergamener schriftlich wissen lassen, dass er keinen Tempel zu seinen Ehren in der Stadt wünschte bzw. die Existenz eines solchen in dem Brief nicht erwähnt, andererseits war bislang als Inhaber des Vorgängerbaues immer Dionysos angenommen worden, was ohne Zweifel besser zu Caracalla, als zu Hadrian und Sabina gepasst hätte. Für diese und andere Problemkreise kann dieser Beitrag zwar Erklärungsmodelle anbieten, doch bleiben manche Fragen immer noch offen, die letztlich bis in augusteische Zeit zurückreichen. Immerhin konnten aber durch die Neulesung der Inschrift eine neuer chronologischer Fixpunkt für die kleinasiatische Bauornamentik und ein weiterer Mosaikstein zum besseren Verständnis der pergamenischen Stadtgeschichte gewonnen werden.This article concerns the long-known podium temple built on top of an older structure at the end of the theatre terrace in Pergamon in the Roman imperial period. Following the reconstruction of its dedicatory inscription by epigrapher Max Fränkel, the temple was promptly attributed tentatively to Caracalla, which however was repeatedly contested owing to the younger seeming architectural ornament. This debate can now be seen as settled thanks to a new reading of the dedicatory inscription which I present here. The inscription, in gilded bronze lettering, names not Caracalla, but Emperor Hadrian and his spouse Sabina as the dedicatees of the small sanctuary. The inscription was probably put in place on the occasion of an imperial visit, thought to be in A.D. 124, and celebrated the city being granted the title of metropolis. While certain problems are hereby resolved, new diffi culties arise in the interpretation. On the one hand, Hadrian had informed the Pergamenians that he did not wish to have a temple in his honour in the city; that letter makes no mention of the existence of such a temple. On the other hand, it has always been assumed Dionysos was the dedicatee of the predecessor building, which would certainly have suited Caracalla better than it would Hadrian and Sabina. Explanatory models for this and other problems are offered by the article, but some questions still remain open and ultimately go back to Augustan times. The new reading of the inscription at any rate provides a new chronological marker for architectural ornament in Asia Minor and is a further small contribution to our understanding of the urban history of Pergamon.Bu makale, Roma İmparatorluğu döneminde Pergamon’da, tiyatro terasının bitiminde yer alan daha eski bir yapının üzerine inşa edilmiş, uzun süredir bilinen podyum tapınağı ile ilgilenmektedir. Tapınak, epigraf Max Fränkel’in ithaf yazıtını incelemesinden sonra hemen, geçici olarak Caracalla’ya atfedilmiş ancak daha yeni görünüşlü mimari bezeme nedeniyle bu görüşe birçok kez itiraz da edilmiştir. Bu tartışma, benim burada sunduğum ithaf yazıtının yeni bir okuması sayesinde durulmuş görünmektedir. Yazıt, yaldızlı bronz harfl erle, küçük tapınağın Caracalla’ya değil, İmparator Hadrian ve karısı Sabina’ya ithaf edildiğini işaret etmektedir. Yazıt olasılıkla M. S. 124te olduğu düşünülen imparator ziyareti sebebiyle yerleştirilmiş olup kente metropolis ünvanı bağışlanmasını kutlamaktadır. Bazı problemler böylelikle çözülürken, yorumda yeni güçlükler ortaya çıkmıştır. Bir yandan, Hadrian Pergamonlulara kentte kendi onuruna bir tapınak istemediğini yazılı olarak belirtmişti; o mektupta böyle bir tapınağın varlığına ilişkin bir bahis yoktur. Diğer yandan, öncel yapının Dionysos’a ithaf edildiği tahmin edilmekteydi ki bu durum Hadrian ve Sabina’dansa Caracalla’ya kesinlikle daha iyi uymaktaydı. Makalede bu ve diğer problemler için açıklayıcı örnekler sunulmuştur, ancak Augustus dönemine kadar uzanan bazı sorular cevapsız kalmıştır. Yazıtın yeni okuması, her halükârda, Anadolu’da mimari bezeme açısından yeni bir kronolojik işaretleyicinin yanı sıra Pergamon’un kent tarihini anlamamıza da küçük bir katkı sağlamıştır
