In diesem Beitrag wird eine Gruppe von 18 bisher unpublizierten ionischen Kapitellen aus dem späten 5. – frühen 6. Jh. untersucht, die zu der südlichen Stoa, der von Bäumen umstandenen Platzanlage, der Süd-Agora, gehörten. Als eine zusammenhängende und doch individualisierte Gruppe von neu behauenen ionischen Kapitellen, die für Kleinasien zu dieser Zeit untypisch sind, ist diese Gruppe ein außergewöhnliches Beispiel für das Potential spätantiker Ästhetik und Stadtplanung. Mittels Analyse verschiedener ökonomischer Faktoren und des Konzeptes der varietas (griech.: poikilia), wird dargelegt, dass die Auftraggeber und Handwerker für die Bearbeitung des Materials bestimmte Parameter aufstellten, um solche teuren Bauvorhaben kostendeckend und den ästhetischen und zeitgenössischen Wünschen der Bevölkerung entsprechend umzusetzen. Dafür brachten die Erbauer eine scheinbar widersprüchliche Ansicht in Aphrodisias in Einklang, eine die gleichzeitig von den Realitäten früherer Hinterlassenschaften und der dynamischen Gegenwart abhängig waren.This paper examines a group of 18 unpublished late fifth-, early sixth-cent. A.D. Ionic capitals belonging to the South Stoa of the city’s urban park, the ›South Agora‹. As a coherent yet individualized group of newly carved Ionic capitals uncommon in Asia Minor for its time, this group is an exceptional example of the potential of Late Antique aesthetics and urban design. By analyzing various economic factors and the concept of varietas (in Greek, poikilia) as a guiding aesthetic principle, I argue that patrons and sculptors established certain parameters in the execution of this material to help defray the expense of such a costly enterprise and to satisfy the aesthetic desires of contemporary populations. In doing so, these producers reconciled a seemingly paradoxical perspective in Aphrodisias, one that was simultaneously dependent on the realities of an inherited past and a dynamic present.Bu makale, şehrin kamusal parkı olarak görev yapmış Güney Agora’nın Güney Stoa’sına ait, 5. yüzyıl sonları – 6. yüzyıl başlarına tarihlenen ve henüz yayınlanmamış 18 adet İon sütun başlığını ele almaktadır. Hem birbirleriyle bağıntılı, hem de her biri kendine has özellikler taşıyan ve bu yapı için yontulmuş olan İon başlıkları, söz konusu dönemde Küçük Asya için sıra dışı mimari elemanlardır. Bu sütun başlığı grubu, Geç Antik Dönem estetiği ve şehir planlaması konusunda elde bulunan potansiyele istisnai bir örnek oluşturur. Bu makalede, çeşitli ekonomik faktörlerin ve estetiği yönlendiren bir prensip olarak varietas (Yunanca poikilia) kavramının analizi yapılarak, işverenlerin ve heykeltıraşların bu denli pahalı bir projenin masrafl arını karşılayabilmek ve halkın estetik ihtiyaçlarını tatmin edebilmek için bu eserlerin yapımında bazı parametreler belirledikleri öne sürülmektedir. Bu parametreler sayesinde üreticiler; Aphrodisias’ta, hem miras edinilmiş geçmişe hem de içinde bulunulan dinamik zamana bağlı olan çelişkili bakış açısında bir uzlaşma sağlamışlardır
