Die Verlegung einer Hauptstadt hat im Allgemeinen einen Bruch in der Tradition und eine Neustrukturierung zur Folge. So muss auch die Verlegung der hethitischen Hauptstadt von Hattuša nach Tarhuntašša im frühen 2. Jahrtausend v. Chr. einen Bruch in der Tradition dargestellt haben. Während wir diese Verlegung archäologisch so gut wie gar nicht nachweisen können, ist sie schriftlich verhältnismäßig gut belegt. Aus diesen Quellen ergibt sich nicht nur eine administrative, sondern auch eine kultische Verlegung, da einerseits die Götter, andererseits auch die Ahnen nach Tarhuntašša gebracht wurden. Diese Art von Verlegung scheint in der hethitischen Geschichte einzigartig zu sein. Trotzdem wurden in der Forschung mehrere Städte als »hethitische Hauptstadt«, »Residenz« oder ähnlich bezeichnet. Der Gebrauch dieser und ähnlicher Begriffe ist allerdings nicht immer unproblematisch, da die Bedeutungen eher fließend sind. Das Ziel dieses Aufsatzes soll es sein, die im Allgemeinen benutzten Termini zu definieren und anhand dieser Definitionen die Einzigartigkeit der Verlegung der hethitischen Hauptstadt nach Tarhuntašša aufzuzeigen.Generally speaking, the relocation of a capital city results in a break in tradition and in the emergence of new structures. Relocation of the Hittite capital from Hattuša to Tarhuntašša in the early 2nd millennium B.C. must have constituted a rupturing of tradition, too. While we have practically no archaeological evidence of this relocation, it is relatively well attested in written sources. These sources indicate that the move concerned not only the administration but also the cult, since the gods as well as the ancestors were transferred to Tarhuntašša. This form of relocation appears to be unique in Hittite history. In research, however, several cities have been referred to as »Hittite capital«, »royal seat« or the like, and the use of these designations is not unproblematic because the meanings tend not to be clearly differentiated. The aim of this contribution therefore is to define the generally used terms and on the basis of these defi nitions, to prove that the relocation of the Hittite capital to Tarhuntašša was indeed unique.Bir başkentin taşınması, aynı zamanda bir geleneğin bozulması ve yeni bir yapılanmanın oluşturulması anlamına gelir. Ayrıca, bu denli ciddi ve belki de riskli sayılabilecek bir icraatın, mutlaka önemli bir nedeni olmalıdır. Hitit tarihinde bir başkent taşınmasına en iyi örnek, Hitit Krallarından II. Muwatalli Dönemi’nde (yak. M. Ö. 1310 –1282) başkentin Tarhuntašša’ya taşınmasıdır. Tarhuntašša dışında, Hitit tarihinde zaman zaman başkent değişikliği yapıldığına dair görüşler mevcuttur. Ancak bu görüşler ileri sürülürken bir anlam karmaşası da göze çarpmaktadır. Özellikle II./III. Tuthaliya Dönemi’nde, kral tarafından kullanılan Šapinuwa (=Ortaköy) ve Šamuha kentleri için ikamet ya da başkent tartışması yapılmaktadır. Aynı şekilde Katapa kenti için de başkent tanımlaması yapılmıştır. Makalemizin amacı öncelikle söz konusu kavramsal karışıklığa açıklık getirmek ve buna bağlı olarak Hitit Tarihi’nde krallar tarafından kullanılan ikamet yerleri, geçici başkentler ve idari başkentler problemini ortaya koyarak, cevaplar aramaktır
