Während der Ausgrabung 2010 wurde in Şarhöyük, dem antiken Dorylaion, im Planquadrat U26d ein hethitisches Hieroglyphensiegel gefunden. Es handelt sich hierbei um ein bikonvexes Knopfsiegel aus Sandstein mit Schnurloch und Hieroglyphen auf beiden Seiten (A und B). Ihre Ikonographie ist zum größten Teil identisch; allerdings ist die Seite A besser erhalten. In dem durch ein Leiterband begrenzten Mittelfeld beider Seiten befindet sich jeweils eine stilisierte Löwenfigur mit aufgesperrtem Maul (L. 97 = LEO2), die links und rechts von der Hieroglyphenkombination L. 370 – L. 386 (BONUS2 VIR2) flankiert wird. Zwischen den Beinen der Löwenfigur lesen wir die Hieroglyphe L. 209 (i, i[a]). Auf der Seite B lassen sich zwei Tropfen als Füllmotive erkennen, die L. 209 begrenzen. Beide Seiten zeigen drei florale Motive über dem Löwenkörper. So ist beidseitig der Männername L. 97 Walwa/i – L. 209 i(a) zu lesen. Namen, die das Element Walwa/i(a) bzw. Walwa/i beinhalten, sind sowohl in der keilschriftlichen Überlieferung als auch auf anderen Siegeln belegt. Sie erscheinen normalerweise zusammen mit ihren Titel. Walwaziti (UR.MAH-ziti), der zu dieser Gruppe gehört, ist ein Schreiber aus einer wichtigen Familie von Schreibern, die aus der Regierungszeit von Ḫattušili III. und Tutḫaliya IV. bekannt sind. Das Şarhöyük-Siegel dagegen weist keinen Titel auf. Das Siegel, mit seinen feinen Einarbeitungen und dem Namen Walwa/i-i(a), ist in das 13. Jh. v. Chr. zu datieren.In the 2010 Şarhöyük (classical Dorylaion) campaign a biconvex Hittite button seal made of sandstone with a string hole and an inscription was discovered in the U26d grid. It bears hieroglyphs on both sides (A and B). Their iconography is mostly identical with only slight differences, the A side being in a better condition. The central areas of both sides are encircled by a ladder motif. On the right and left side of the open-mouthed and stylized central lion (L. 97 = LEO2) are L. 370 – L. 386 (BONUS2 VIR2) combinations. Beneath the lion’s legs is a L. 209 (i, i[a]) sign. On the B side one can see two drops as filling motifs flanking the L. 209 sign. Both sides show three floral motifs above the lion’s body. Thus we can read the male name on both sides as L. 97 Walwa/i – L. 209 i(a). Many names including Walwa/i(a) and Walwa/i are known from Hittite cuneiform texts and hieroglyphic seals. They are occasionally recorded together with their respective titles and Walwaziti (UR.MAH-ziti), which is included in this group, is a scribe from an important family of scribes which was well-known in the reigns of Ḫattušili III. and Tutḫaliya IV. The Şarhöyük seal, however, does not contain any title.
In conclusion, the Şarhöyük seal, with its nicely engraved composition and the name Walwa/ii(a), can be dated to the 13th century B.C.Antik dönem Darylaion kenti olan Şarhöyük’te 2010 yılı kazı sezonunda Hitit tabakasındaki kazılar sırasında, U26d Plankaresi’nde yazıtlı bir Hitit Dönemi mührü bulunmuştur. Söz konusu mühür kireç taşından yapılmış, ip delikli, bikonvex düğme mühürdür. Her iki yüzünde de hiyeroglifl i yazıt içeren mührün (A ve B yüzü) ikonografisi, küçük ayrıntılar dışında aynıdır, ancak A yüzü daha iyi durumdadır. Her iki yüzün orta alanı bir Leiterband ile çerçevelenmiştir. Orta alanda yer alan stilize ağzı açık bir aslan figürinin (L. 97 = LEO2) sağında ve solunda, L. 370 – L. 386 (BONUS2 VIR2) kombinasyonu bulunmaktadır. Aslanın ayaklarının arasında L. 209 (i,i[a]) işareti görülmektedir. Mührün B yüzünde L. 209 işaretinin her iki yanında doldurma motifi olarak yorumlanacak, iki damlacık yer almaktadır. Mührün her iki yüzünde, aslan gövdesinin üst tarafında doldurma motifi olarak üç floral desen kullanılmıştır. Dolayısıyla mührün her iki yüzünde yer alan erkek ismi L. 97 Walwa/i – L. 209 i(a) şeklinde okunabilmektedir. Walwa/i(a) ismi ve Walwa/i elemanının yer aldığı birçok isim, Hitit çiviyazılı tabletler ve hiyeroglifli mühürlerden bilinmektedir. Söz konusu isimler zaman zaman unvanlarıyla beraber belgelenmiştir ve bu grup içerisinde yer alan Walwaziti (UR.MAH-ziti), III. Ḫattušili ve IV. Tutḫaliya dönemlerinde tanınan ve önemli bir kâtip ailesinden gelen bir kâtiptir. Ancak Şarhöyük mührümüz herhangi bir unvan içermemektedir.
Sonuç olarak, iyi çalışılmış bir kompozisyon içeren ve Walwa/i-i(a) adının okunduğu Şarhöyük mührünü, M. Ö. 13. yy’a tarihlemek mümkündür
