The effect of resistant and non-resistant plyometric trainings on depression in athletes: Sporcularda dirençli ve dirençsiz pliometrik antrenmanların depresyon üzerine etkisi

Abstract

Aim: The aim of this study is to examine the effect of a plyometric training program applied with two different methods on depression scores. Method: 31 young basketball players between the ages of 15-18 were included in this study. The athletes participating in the study were divided into 3 groups as control (C), plyometric (P) and resisted plyometric (R) applied using a weighted vest. All 3 groups were included in a 12-week routine basketball training. Group C applied only routine basketball, group P applied plyometric training using body weight, and group R applied plyometric training with a weighted vest. Depression scores of the athletes were determined using the Beck Depression Inventory. The inventory was applied before and after the 12-week training. The data obtained in the study were presented as mean + SD, and the measurements and comparisons between the groups were evaluated with 2-way analysis of variance. In this study, p<0.05 was used as the statistical significance level. Results: When the data obtained from the study was examined, it was determined that there was no group or time effect alone, while the group x time effect was effective on depression scores. On the other hand, when the depression scores in the K group were examined, it was determined that there was a slight numerical increase between the pre-post test, but the depression scores in the post-test measurement results of the resistive and non-resistance training group decreased numerically. Conclusion: In this study, it was determined that 12 weeks of resistance and non-resistance training applied to young athletes reduced the athletes' depression scores. (Extended English summary is at the end of this document) Özet Amaç: Bu çalışmanın amacı, iki farklı yöntemle uygulanan pliyometrik antrenman programının depresyon puanları üzerindeki etkisini incelemektir. Yöntem: Çalışmaya 15-18 yaş aralığında 31 genç basketbolcu dahil edildi. Çalışmaya katılan sporcular kontrol (K), pliyometrik (P) ve ağırlıklı yelek kullanılarak uygulanan dirençli pliyometrik (D) olmak üzere 3 gruba ayrıldı. Her 3 grup da 12 haftalık rutin basketbol antrenmanına dahil edildi. Grup K sadece rutin basketbol, ​​Grup P vücut ağırlığı kullanılarak yapılan pliyometrik antrenman, Grup D ise ağırlıklı yelek ile yapılan pliyometrik antrenman uyguladı. Sporcuların depresyon puanları Beck Depresyon Envanteri kullanılarak belirlendi. Envanter 12 haftalık antrenman öncesi ve sonrası uygulandı. Çalışmada elde edilen veriler ortalama + SS olarak gösterildi ve gruplar arasındaki ölçümler ve karşılaştırmalar 2 yönlü varyans analizi ile değerlendirildi. Bu çalışmada istatistiksel anlamlılık düzeyi olarak p<0,05 kullanıldı. Bulgular: Çalışmadan elde edilen veriler incelendiğinde, tek başına grup veya zaman etkisinin olmadığı, grup x zaman etkisinin ise depresyon puanları üzerinde etkili olduğu belirlendi. Öte yandan K grubundaki depresyon puanları incelendiğinde, ön-son test arasında sayısal olarak hafif bir artış olduğu, ancak dirençli ve dirençsiz antrenman grubunun son-test ölçüm sonuçlarında depresyon puanlarının sayısal olarak azaldığı belirlendi. Sonuç: Bu çalışmada, genç sporculara uygulanan 12 haftalık dirençli ve dirençsiz antrenmanın sporcuların depresyon puanlarını düşürdüğü belirlenmiştir