Regionalni položaj Srbije u svetlosti spoljnopolitičkih odnosa sa „starim” susedima

Abstract

Usled turbulentnih okolnosti i kontroverznog nasleđa vezanog za raspad bivše Jugoslavije, regionalni položaj Srbije se, kako u akademskoj tako i u široj javnosti, najčešće tumači u kontekstu odnosa sa „novim” susedima – državama nastalim raspadom zajedničke države. Tome doprinose, sa jedne strane, stalne napetosti u odnosima sa postjugoslovenskim državama, a sa druge strane, politička agenda zapadnih aktera koja je preko koncepta „Zapadnog Balkana” postavila okvir integrativnih procesa u regionu. Spoljnopolitički odnosi Srbije sa „starim susedima” (pre svega, Mađarskom, Rumunijom i Bugarskom, budući da Albanija ima specifičan status kao de facto direktno zainteresovana strana u sporu oko statusa Kosova i Metohije), međutim, ostaju barem jednako važan element regionalnog položaja Srbije. Autor analizira determinante spoljne politike Srbije na primeru odnosa sa Mađarskom, Rumunijom i Bugarskom, odnosno sa težištem na bilateralne i multilateralne, formalne i neformalne spoljnopolitičke veze. Autor zaključuje da međunarodno‐politička dinamika unutar „Zapadnog Balkana” ne bi trebalo da u potpunosti skrene istraživačku pažnju sa odnosa Srbije i njenih nejugoslovenskih suseda