J.R.R. Tolkien’s novel, ‘The Lord of the Rings’, portrays the perennial struggle between good and evil, emphasizing the essential role of hope in such a context. The article aims to demonstrate that, at its core, ‘The Lord of the Rings’ is fundamentally a narrative of hope. Throughout the novel, Tolkien leads his characters to the brink of despair and the edge of the abyss, yet ultimately, the triumph of good prevails. The article highlights the heroism, bravery, courage, and loyalty of the characters, which collectively inspire hope. Beyond the evident freedom of the protagonists and the destructive forces of evil, the novel subtly introduces providential forces. These other forces suggest a guiding presence, implying that history is overseen by a greater, far-seeing entity.J.R.R. Tolkien w swojej powieści z rozmachem pokazuje walkę dobra ze złem. W takim zmaganiu niezwykle ważna jest nadzieja. Autor artykułu pragnie pokazać, że w swoim głębokim wymiarze Władca Pierścieni jest księgą nadziei. Tolkien prowadzi losy swoich bohaterów czasem nad krawędzią przepaści i rozpaczy, ale ostateczne zwycięstwo należy zawsze do dobra. Artykuł pokazuje heroizm postaci, ich męstwo, odwagę i wierność, co budzi nadzieję. Na kartach powieści obok wolności bohaterów i destrukcyjnych sił zła są także dyskretne „inne siły”, które można nazwać opatrznościowymi. Powieść Tolkiena ukazuje, że w historii jest prowadząca myśl i opieka kogoś wielkiego, kto dostrzega więcej i widzi dalej
