Tadeusz W. Nowacki, twórca pedagogiki pracy, w swej koncepcji naukowej dostrzegł problemy marzeń, mistrzostwa zawodowego, wychowania duchowego oraz kreacji. One współcześnie wpisują się w dążenia karierowe człowieka – pracownika, które mogą być nie tylko awansem, najczęściej utożsamianym z karierą zawodową; mogą mieć one również charakter poziomy – charakterystyczny dla jej eksperckiego modelu kariery. Ten często ma wymiar idei, charakterystycznej dla wychowania duchowego i jego poszukiwaw-czego charakteru, co dobrze wyraża myśl Kartezjusza, że idea jest „klejnotem, wyszukiwanym przez zdrowy rozum” (Kartezjusz: Li-sty, 21), a nim jest „właśnie znajomość prawdy na podstawie pierwszych przyczyn, czyli mądrość” (Kartezjusz: Listy, 21). To ją właśnie człowiek musi zgłębić, umieć do niej się odnieść, przekonać, po-święcić jej, jako szczególnemu zadaniu. Jej unikatowość wymaga poświęcenia – nawet jeśli jest rzadko osiągana czy wdrożona, tym samym nadając znaczący wymiar owym poszukiwaniom i dąże-niom do idei, dzięki zdolnościom i zaangażowaniu człowieka. Owa idea ilustruje dążenie człowieka do osiągnięcia czegoś nowego, ważnego dla rozwoju własnego, ale i cywilizacyjnego, możliwego dzięki zaistnieniu marzeń, często niezrażaniu się skalą trudności zadania, wyznaczoną przez jego idealistyczny charakter, dzięki twórczym działaniom, wyznaczonym ideom
