Niemiecki system kanclerski ustanowiony przez Ustawę Zasadniczą Republiki Federalnej Niemiec z 1949 r., będący przykładem parlamentaryzmu zracjonalizowanego, stał się wzorcem do naśladowania w innych państwach. Jednak dokonana w Polsce przez Konstytucję RP z 1997 r. recepcja elementów tego systemu jest niekonsekwentna. W artykule przeanalizowano następujące zagadnienia: procedury powoływania rządu; procedury egzekwowania odpowiedzialności parlamentarnej członków gabinetu; uprawnienia rządu związane z postępowaniem ustawodawczym; możliwości działania rządu mniejszościowego; usytuowanie ustrojowe prezydenta. W tym zakresie model polski nie odstaje od niemieckiego jedynie na płaszczyźnie postępowania ustawodawczego.The German chancellor system established by the 1949 Basic Law for the Federal Republic of Germany, which is an example of parliamentarism rationalized, became a pattern for constitution-makers in other countries. However the reception thereof accomplished in the 1997 Constitution of the Republic of Poland is inconsistent. The article provides an analysis of following issues: the proceedings of government’s appointments; the proceedings of parliamentary accountability of the members of government; the powers of government in legislative proceedings; the instruments of action in the hands of the minority cabinet; the legal status of the President of the republic. Within this scope the Polish model, compared with the German one, does not display drawbacks only in the field of legislative proceedings
