Istota inteligencji emocjonalnej – za sprawą D. Golemana – jest kwestią poruszaną coraz częściej w odniesieniu do edukacji dzieci i młodzieży. Coraz większa degradacja wartości, brak empatii, nieumiejętność posługiwania się emocjami, sprawia, że trudno jest ludziom zarządzać swoimi emocjami. Akty agresji w szkole, uzależnienia, problemy z odżywianiem, samotność i depresja dzieci, wreszcie upadek wartości, w tym rodziny – to obszary problemowe, które przyczyniły się do poszukiwania efektywnych sposobów zaradczych. Z kolei analiza efektywności kształcenia wyraźnie wskazuje na potrzebę edukacji emocjonalnej, która jest drugim obok inteligencji racjonalnej filarem budowania dobrej jakości życia, jest potrzebą, która w obecnych czasach nie może pozostać niezauważona
