The article inquires into the possibilities of ethno-cultural description of the Biblical heritage in Polish, comprising established linguistic units of multiple genetic and formal status. The proposal is put forward to include, in this kind of linguistic reflection, theoretical assumptions and descriptive methods hitherto scarcely used in Polish research, deriving from Hellenistic and Semitic oral and rhetorical tradition. The article consists of two parts. The first part outlines previous approaches to describing conventionalized units of language, both in the context of Polish and contrastive analysis. It also concerns the categories of orality and rhetoric in the contexts of describing the biblical linguistic heritage, as well as the definition of the concept of Biblicism. The second part considers the possibilities of describing selected Polish Biblicisms (merism, hyperbole, and chiasm) through references to the oral and rhetorical Biblical tradition.Artykuł dotyczy zagadnień oraz możliwości etnokulturowego opisu tej części zasobów języka polskiego, które składają się na jego dziedzictwo biblijne, obejmujące utrwalone jednostki językowe o wielorakim statusie genetycznym i formalnym. Autor przedłożył propozycję włączenia w obszar tego rodzaju refleksji lingwistycznej nielicznie dotąd wykorzystywanych w polskich badaniach założeń teoretycznych oraz metod opisu wyrosłych na gruncie tradycji oralnej oraz retorycznej, tak helleńskiej, jak i semickiej. Artykuł składa się z dwóch części. Pierwsza przynosi zarysowe uwagi na temat dotychczasowych koncepcji opisu spetryfikowanych jednostek języka widzianych w kontekście polszczyzny, jak też ujęć kontrastywnych. Osobna uwaga w tej części dotyczy kategorii oralności i retoryczności postrzeganych w perspektywie opisu językowego dziedzictwa biblijnego, a także statusu definicyjnego pojęcia biblizm. Część druga opracowania ma charakter materiałowo-egzemplifikacyjny, wskazujący na możliwości opisu wybranych biblizmów polszczyzny poprzez odwołania do badań nad biblijną tradycją oralną i retoryczną. Są nimi meryzm, hiperbola oraz chiazm
