Zapoczątkowana w romantyzmie tendencja do przekraczania tradycyjnego systemu gatunków literackich sprawiła, że wyróżniającą cechą literatury pięknej XX wieku stało się zacieranie granic pomiędzy odrębnymi rodzajami i gatunkami, spowodowane ich przenikaniem się i oddziaływaniem na siebie. Szczególnie to widać na przykładzie powieści
