The article opens a discussion about the reconstruction of a heritological definition of an intangible cultural heritage bearer in the Polish literature on the subject. The character of prolegomena is reflected in the article’s structure: first, selected lexicographic descriptions of the bearer lexeme’s semantics are presented, followed by fragments of the UNESCO 2003 Convention for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage with related documents and Polish materials. On this basis, further 32 elements of a definition of the term “a bearer of intangible cultural heritage” are extracted. They can be expressed in four fields (aspects) of a bearer’s activity: social, axiological, safeguarding of heritage and cultural policy. In the conclusion, the author describes a 4-stage process of the bearer’s emergence, resulting from the subject-related approach inscribed into the UNESCO 2003 Convention: awareness of the need to safeguard one’s intangible heritage, act of will, declaration of will and action. It can be assumed that this is what the process of transforming any society into a community of intangible cultural heritage bearers would look like.Artykuł otwiera dyskusję nad rekonstrukcją heritologicznej definicji depozytariusza niematerialnego dziedzictwa kulturowego w polskiej literaturze przedmiotu. Charakter prolegomeny rzutuje na jego strukturę: najpierw zaprezentowane zostają wybrane opisy leksykograficzne semantyki leksemu depozytariusz, następnie fragmenty Konwencji UNESCO w sprawie ochrony niematerialnego dziedzictwa kulturowego z 2003 r. wraz z odnoszącymi się do niej dokumentami i materiałami polskimi. Ich lektura stanowi podstawę do wydobycia kolejnych 32 elementów definicji omawianego terminu. Dają się one ująć w cztery pola działalności depozytariusza: społeczny, aksjologiczny, ochrony dziedzictwa i polityki kulturalnej. W podsumowaniu autorka opisała 4-etapowy proces przemiany społeczności we wspólnotę depozytariuszy, wynikający z podejścia podmiotowego wpisanego w Konwencję UNESCO z 2003 r.: świadomość potrzeby ochrony swojego dziedzictwa niematerialnego, akt woli, oświadczenie woli i działanie. Można przyjąć, że tak wyglądałby proces przemiany dowolnej społeczności we wspólnotę depozytariuszy niematerialnego dziedzictwa kulturowego
