Demandt, Kim

Dutch

Tilburg University Repository

    Tilburg UniversityGebrekkige administratie leidt tot opzettelijk onjuist ingediende aangifteDemandt, KimPublished in:NTFR: Nederlands Tijdschrift voor Fiscaal rechtPublication date:2024Document VersionPublisher's PDF, also known as Version of recordLink to publication in Tilburg University Research PortalCitation for published version (APA):Demandt, K. (2024). Gebrekkige administratie leidt tot opzettelijk onjuist ingediende aangifte. NTFR: NederlandsTijdschrift voor Fiscaal recht, 2024(25), Article 2024/1047. https://www.ndfr.nl/content/p1-823765General rightsCopyright and moral rights for the publications made accessible in the public portal are retained by the authors and/or other copyright ownersand it is a condition of accessing publications that users recognise and abide by the legal requirements associated with these rights.            • Users may download and print one copy of any publication from the public portal for the purpose of private study or research.            • You may not further distribute the material or use it for any profit-making activity or commercial gain            • You may freely distribute the URL identifying the publication in the public portalTake down policyIf you believe that this document breaches copyright please contact us providing details, and we will remove access to the work immediatelyand investigate your claim.Download date: 22. Oct. 20241-10-2024https://www.ndfr.nl/content/p1-823765 1NTFR 2024/1047 - Gebrekkige administratie leidt tot opzettelijkonjuist ingediende aangifteGegevensPublicatieNTFR 2024/1047InstantieGerechtshof AmsterdamDatum uitspraak6 februari 2024Datum publicatie19 juni 2024Annotatormr. K.M.G. Demandtdocent bij het Fiscaal Instituut Tilburg (Tilburg University) en advocaat bij Demandt AdvocatuurECLIBelastingjaar01-01-2011 t/m 31-12-2016Zaaknummer23/1221 tot en met 23/1225Relevante informatie, InhoudsindicatieECLI:NL:GHAMS:2024:1355Art. 67d AWR Art. 6 EVRMopzet, vergrijpboete, coffeeshop, cannabis, winstcorrectie, kasadministratie, kasgeld, wtp1-10-2024https://www.ndfr.nl/content/p1-823765 2SamenvattingNootDe activiteiten van belanghebbende bestaan uit de exploitatie van een coffeeshop. Naast diverse cannabisproductenworden onder meer daaraan gerelateerde artikelen verkocht. De inspecteur hee  diverse malen een waarneming terplaatse (wtp) verricht bij de coffeeshop en daarbij aansluitberekeningen gemaakt tussen de omzet volgens devoorraadadministratie en die volgens de kasadministratie. De gebreken in de administratie zijn dermate ernstig dat dezeniet kan dienen als grondslag voor de berekening van de omzet en winst. Daarom zijn winstcorrecties doorgevoerd envergrijpboeten opgelegd. De rechtbank was het daar echter niet mee eens en hee  de aanslagen en vergrijpboetenverminderd. Het gerechtshof Den Haag daarentegen achtte de schattingen van de winst door de inspecteur voldoendegemotiveerd en redelijk. De Hoge Raad hee  vervolgens overwogen dat niet valt in te zien waarom belanghebbende zichbewust is geweest van de aanmerkelijke kans dat de administratie van belanghebbende en zijn daarop gebaseerdeaangi en IB/PVV onjuist waren en dat hij die kans bovendien bewust hee  aanvaard. De uitspraak van het hof kon daaromniet in stand blijven. Verwijzing moest volgen voor een nadere beoordeling van de vraag of belanghebbende de vooroplegging van de boeten vereiste opzet hee  gehad. Volgens hof Amsterdam hee  de inspecteur zijn schatting van deomzet en winst voldoende gemotiveerd. Met hetgeen belanghebbende hee  aangevoerd, hee  hij hier tegenover nietaannemelijk gemaakt dat en waarom zijn winst respectievelijk omzet lager is dan door de inspecteur is berekend. Voor allejaren geldt dat het verschil tussen de verantwoorde winst en de winst volgens de schattingen van de inspecteur dermategroot is dat de inspecteur overtuigend hee  aangetoond dat belanghebbende inkomsten (winst) hee  genoten die tenonrechte niet in aanmerking zijn genomen. Naar het oordeel van het hof staat daarmee buiten redelijke twijfel vast dat deop basis van de in de administratie verantwoorde omzet en winst gedane aangi en onjuist zijn. Voor het hanteren van eenzo gebrekkige, oncontroleerbare administratie ziet het hof geen andere plausibele verklaring dan dat dit is gebeurd met hetdoel om stelselmatig omzet en winst buiten het zicht van de Belastingdienst te houden. Door bij het doen van de aangi ende werkelijke kasstromen te negeren en de aangi en te doen overeenkomstig de administratie, hee  belanghebbendebewust onjuiste aangi en gedaan. Het is derhalve aan de opzet van belanghebbende te wijten dat de aangi en onjuist zijngedaan en de vergrijpboeten zijn dan ook terecht opgelegd. Het hof acht een boete van € 10.000 per jaar daarom passenden geboden.(Hoger beroep gegrond.)Hof Amsterdam oordeelt na verwijzing door de Hoge Raad over de vraag of de belastingplichtige het voor de oplegging vande (vergrijp)boetes (ex art. 67d lid 1 AWR) vereiste opzet hee  gehad.  De historie van de zaak is een interessante.De rechtbank had de vergrijpboetes vernietigd omdat de omzet- en winstcorrecties ten onrechte waren aangebracht.  Inhoger beroep was bij hof Den Haag een compromis ter zitting tot stand gekomen en was het hof in afwachting van deformele vastlegging daarvan. Uiteindelijk stemde de belastingplichtige niet (meer) in met het compromis, omdat deverwachting was dat de bank (die kennis had genomen van de fiscale procedure naar aanleiding van twee onderzoekeno.g.v. de W  en Ww ) mogelijk de bancaire relatie zou beëindigen.  Ter zitting bij het hof lag dus eerst de vraag voor ófeen compromis tot stand was gekomen. Uiteindelijk oordeelde het hof van wél, maar was de belastingplichtige nietgebonden aan het compromis omdat hij zich binnen een redelijke termijn had bedacht.  Bij de inhoudelijke beoordelingvan het geschil kwam het hof tot een matiging van de vergrijpboetes van circa € 50.000, € 70.000 en € 120.000 tot € 10.000voor elk jaar (in totaal € 50.000) – mede gezien het feit dat in het eerder gemaakte compromis de boetes waren betrokken inhet totaalbedrag dat de belastingplichtige verschuldigd was.12341-10-2024https://www.ndfr.nl/content/p1-823765 3VoetnotenDe uitspraak van hof Den Haag was gewezen vóór het arrest van de Hoge Raad van 8 april 2022 over de bewijsmaatstaf bijfiscale boetes.  Toen was nog niet alom bekend dat de conclusie dat ‘aannemelijk is dat de belastingplichtigeaanzienlijke inkomsten hee  genoten en deze niet in de aangi e zijn opgenomen’ het oordeel dat sprake is vanvoorwaardelijk opzet niet kan dragen. De Hoge Raad was daarover in het arrest van 8 april 2022 duidelijk: de enkeleomstandigheid dat aanzienlijke inkomsten niet zijn aangegeven kan niet tot de conclusie leiden dat sprake is van opzet ofvoorwaardelijk opzet.  De motivering van het hof was volgens de Hoge Raad onvoldoende duidelijk, omdat daaruit nietvolgde op grond van welke feiten en omstandigheden het hof had geoordeeld dat de belastingplichtige de voor(voorwaardelijk) opzet vereiste bewustheid had met betrekking tot de aangi en.Terug naar het verwijzingshof en de onderhavige zaak. Hof Amsterdam oordeelt dat buiten redelijke twijfel vaststaat dat deaangi en onjuist zijn. Volgens het hof is er geen andere plausibele verklaring mogelijk dan dat het hanteren van ‘een zogebrekkige, oncontroleerbare inkoop- en kasadministratie’ is gebeurd met het doel om stelselmatig omzet en winst buitenhet zicht van de Belastingdienst te houden. Dat beeld wordt versterkt doordat geen medewerking is verleend aan hetcontroleonderzoek en de belastingplichtige, zonder nadere onderbouwing, hee  vastgehouden aan de eigen administratie.Het is volgens het hof ‘ondenkbaar en volstrekt ongeloofwaardig’ dat de belastingplichtige niet hee  geweten dat dewerkelijke kasontvangsten aanzienlijk meer bedragen. De belastingplichtige hee  volgens het hof bewust onjuiste aangi egedaan, waardoor het aan zijn opzet te wijten is. De boetes van € 10.000 per jaar zijn volgens het hof passend engeboden.  Hof Amsterdam bevestigt hiermee de eerder door hof Den Haag gematigde boetes. Uit de motivering van hethof kan ik niet afleiden of het hof het oog hee  gehad op ‘vol’ opzet of voorwaardelijk opzet. Het hof formuleert debewijsredenering negatief: het is ondenkbaar en volstrekt ongeloofwaardig dat de belastingplichtige niet hee  geweten dat… Op grond hiervan concludeert het hof tot bewustheid, dus tot opzet. Dit is een in mijn ogen magere beredenering om totbewustheid van een belastingplichtige te komen. Dat iets volgens het hof ondenkbaar of volstrekt ongeloofwaardig is,betekent nog niet dat er daarom sprake is van bewustheid bij een belastingplichtige.Een vergelijking kan worden gemaakt met een uitspraak van hof Amsterdam van 15 februari 2022  (dus van vóór 8 april2022), waarin is geoordeeld dat ‘ongeloofwaardig is dat de belastingplichtige niet hee  geweten dat het door hembehaalde resultaat dat is ontvangen op een buitenlandse bankrekening in de heffing moest worden betrokken. Doordesalniettemin geen aangi e te doen en geen actie te ondernemen dat die inkomsten in de heffing zouden wordenbetrokken, hee  de belastingplichtige geweten dat te weinig belasting zou worden geheven. Daarom is sprake van opzet’. Incassatie oordeelde de Hoge Raad, onder verwijzing naar het 8 april 2022-arrest, dat ‘gedragingen naar hun uiterlijkeverschijningsvorm kunnen worden aangemerkt als zozeer gericht op een bepaald gevolg dat het – behoudens contra-indicaties – niet anders kan zijn dan dat de belastingplichtige het gevolg hee  gewild of de aanmerkelijke kans op hetdesbetreffende gevolg bewust hee  aanvaard’ (r.o. 4.2.2).  Het hof zou met het oordeel over opzet ‘kennelijk totuitdrukking hebben willen brengen’ dat het buiten redelijke twijfel is dat sprake is van (voorwaardelijk) opzet. Volgens deHoge Raad wilde het hof hiermee voldoen aan de ‘overtuigend aantonen’-maatstaf en kan dit oordeel vanwege de feitelijkecomponenten niet in cassatie op juistheid worden getoetst (r.o. 4.3.1).  De Hoge Raad hee  de uitspraak van het hofwelwillend gelezen , waarbij er wat reparatiewerkzaamheden van de Hoge Raad hebben plaatsgevonden en hetoordeel op punten is bijgebogen.  Het hof oordeelde over het weten, maar niet over het willen.Het lijkt erop alsof daarvan nu ook sprake is, dat het verwijzingshof een oordeel hee  geveld over het weten maar niet overhet willen. Dit zou dan het oordeel dat sprake is van opzet niet kunnen dragen.567891011121-10-2024https://www.ndfr.nl/content/p1-823765 41) . HR 13 oktober 2023, ECLI:NL:HR:2023:1336, r.o. 3.5.1.2) . Rb. Den Haag 11 februari 2021, ECLI:NL:RBDHA:2021:3589.3) . Hof Den Haag 11 november 2021, ECLI:NL:GHDHA:2021:2141, r.o. 2.18-2.24.4) . Hof Den Haag 11 november 2021, ECLI:NL:GHDHA:2021:2141, r.o. 5.1-5.4.5) . HR 8 april 2022, ECLI:NL:HR:2022:526.6) . HR 13 oktober 2023, ECLI:NL:HR:2023:1336, r.o. 3.3.2.7) . Hof Amsterdam 6 februari 2024, ECLI:NL:GHAMS:2024:1355, r.o. 5.4-5.6.8) . Hof Amsterdam 15 februari 2022, nr. 20/00232, ECLI:NL:GHAMS:2022:915, NTFR 2022/2875.9) . HR 3 februari 2023, nr. 22/01072, ECLI:NL:HR:2023:97, NTFR 2023/248, r.o. 4.2.2.10) . HR 3 februari 2023, nr. 22/01072, ECLI:NL:HR:2023:97, NTFR 2023/248, r.o. 4.3.1.11) . Zie ook HR 3 februari 2023, nr. 22/01072, ECLI:NL:HR:2023:97, NTFR 2023/248, met noot van Sitsen.12) . Zie ook HR 3 februari 2023, nr. 22/01072, ECLI:NL:HR:2023:97, BNB 2023/48, met noot van Lubbers.

Gebrekkige administratie leidt tot opzettelijk onjuist ingediende aangifte

https://pure.uvt.nl/ws/files/102901204/p1-823765-30401.pdf

Gebrekkige administratie leidt tot opzettelijk onjuist ingediende aangifte

Abstract

Similar works

Full text

Available Versions

Tilburg University Repository