Institut za istoriju umetnosti Filozofskog fakulteta Univerziteta u Beogradu
Abstract
O sllikaru Jovanu Bijeliću je podrobno pisano u istoriografskim i
kritičkim pregledima moderne umetnosti. Važan protagonista
srpske klasične moderne, osnivač grupe Oblik, član Slobodnih i
Nezavisnih, i neupitni nosilac modernih likovnih izraza, imao je
zapaženu ulogu u vizuelizaciji javnih prostora zajednice.
Portretisanje članova doma Karađorđević, osim analize portreta u
crkvi Svetog Aleksandra Nevskog u Beogradu (1930–1931), nije bilo
predmet podrobnijeg istraživanja. Godine 1926. je za potrebe
ukrašavanja salona i hola Doma kraljevske garde u Topčideru izveo
niz reprezentativnih vladarskih portreta vladajuće dinastije
(Karađorđe, kralj Petar I, kraljica Marija, kralj Petar II, knez Arsen...).
Spoj tradicionalnih ikonografskih obrazaca i aktuelne stilske
tendencije su uslovili smeštanje portreta u međuprostor između
poštovanja tradicionalne vladarske predstave i aktuelnih likovnih
iskaza modernosti. Godine 1935. je učestvovao na konkursu
Udruženja likovnih umetnika za izradu portreta kralja Petra II i
kneza Pavla, koji predstavlja prvi zvanični javni konkurs za izradu
vladarskih portreta Kraljevskog doma. Reprezentativni portret
mladog monarha dopunjuje Bijelićev ciklus vladarskih portreta,
potvrđuje značaj slikareve zvanične epizode u međuratnom
periodu, i nagoveštava njegov konačni doprinos vizuelnoj
reprezentaciji dinastije Karađorđević 1940. godine
