Bu araştırmanın temel amacı; sağlık kurumlarında çalışan çocuk gelişimcilerin mevcut durumu, sorunları ve çözüm önerilerine ilişkin görüşlerinin incelenmesidir. Araştırmada nitel bir araştırma modeli uygulanmıştır. Araştırmanın evreni Türkiye genelinde sağlık kuruluşlarında çalışan çocuk gelişimcilerdir. Çalışma grubunun belirlenmesi amacıyla farklı illerdeki sağlık kuruluşlarında çalışan çocuk gelişimcilere dijital yollarla ulaşılmış; araştırmanın kapsamı ve içeriği konusunda detaylı bilgi sunulmuş; araştırmaya katılma konusunda gönüllü olan çocuk gelişimcilerden veriler elde edilmiştir. Veri toplama aracı olarak uzman görüşleriyle oluşturulan “Yarı Yapılandırılmış Görüşme Formu” ile “Demografik Bilgi Formu” uygulanmıştır. Katılımcıların görüşlerinden ortaya çıkan temalar tablolaştırılmış; katılımcıların görüşlerinden doğrudan alıntılar yapılarak literatür ile desteklenmiştir. Elde edilen nitel verileri düzenlemek, görselleştirmek ve analiz etmek amacıyla MaxQda 20 kullanılmıştır. Çalışma grubundakilerin homojen dağılımı sağlanmaya gayret edilmiş ve her bölgedeki farklı şehirlerden katılımcı ile görüşülmüştür. Çalışma grubundakilerin çoğu Çocuk Gelişim Polikliniğinde çalışmaktadırlar. Çocukların gelişimsel değerlendirilmesi amacıyla en sık Denver-II, AGTE ve Metropolitan testlerini uygulamaktadırlar. Elde edilen verilere göre; çocuk gelişimciler en çok çocuk gelişimi mesleğinin bilinmemesi, açık öğretimin oluşturduğu nitelik sorunu, fiziksel olanakların yetersiz olması, iş tanımının net olmaması, hastaların direk çocuk gelişimi için randevu alamaması gibi sorunların bulunduğu saptanmıştır. Daha nitelikli hizmet verilebilmesi için mesleki standardın oluşturulması, mesleğe ilişkin toplumsal farkındalığın artırılması, meslekte birlik sağlanması, fiziksel koşulların iyileştirilmesi gibi öneriler belirlenmiştir
