Przedmiotem szkicu są rozważania nad wybranymi elementami recepcji książki polityczno-prawnej w XVIII-wiecznej Polsce. Zakres chronologiczny dotyczy lat 1587–1732, a zasięg terytorialny – granic Korony. Artykuł stanowi próbę określenia stosunku poszczególnych warstw i całości stanu szlacheckiego do literatury polityczno-prawnej. W badaniach korzystano z analizy porównawczej struktury ilościowo-tematycznej opublikowanych inwentarzy księgozbiorów szlacheckich, istniejących na terenie Korony i repertuaru wydawniczego krajowych oficyn drukarskich z zakresu literatury polityczno-prawnej. Analiza wykazała, że staropolska literatura polityczna, przy całym bogactwie jej zwartości tematycznej, miała przede wszystkim charakter użytkowy. Była tworzona z myślą o najszerszych masach szlachecki, nie zaspakajała jednak w całości potrzeb lekturowy elit
