Niniejszy artykuł ma na celu omówienie cech charakterystycznych reportażu ekologicznego w kontekście głównych założeń paradygmatu określanego mianem dziennikarstwa ekologicznego. Przedmiotem badań, przeprowadzonych przy wykorzystaniu metody close reading oraz wypracowanych w obszarze ekokrytyki praktyk "zielonego czytania", są dwa tomy reportażowe: "Betonoza. Jak się niszczy polskie miasta" Jana Mencwela oraz "Atlas dziur i szczelin" Michała Książka. W artykule postawiono hipotezę, iż autorzy tych prac, mimo, że z odmiennych perspektyw przedstawiają roślinną historię miasta, tworzą teksty wpisujące się w ramy dziennikarstwa dokumentarno-interwencyjnego. Badania wykazały, że wspólnym mianownikiem obu ekoreportaży jest myślenie o ochronie miejskiej przyrody w kategoriach etycznych i eksponowanie przez reporterów performatywnego charakteru ich publikacji.The article aims to discuss the characteristic features of ecological reporting in the context of the main assumptions of the paradigm known as ecological journalism. The research was conducted using the close reading method and ‘green reading’ practices developed in the field of ecocriticism. The author analyzes two reportages: "Betonosis. How Polish cities are being destroyed" by Jan Mencwel and "Atlas of Holes and Cracks" by Michał Książek. The author of the article verifies the hypothesis whether the reporters who present the plant history of the city from different perspectives, create texts corresponding to documentary and intervention journalism. The research showed that the authors of both ecoreportages think about the protection of urban nature in ethical terms and that they expose the performative nature of their publications
