The article, in sketch form, talks about the Pumacayán hill, located in the center of the city of Huaráz, the capital of the Ancash Region in northern Peru. The name “Pumacayán” comes from the Quechua language and means “place where pumas roar”. Even though the city is relatively large (about 140,000 inhabitants) and lies at the foot of the White Cordilleras, its central part hides undiscovered archaeological treasures. Although this place is already protected as part of the region’s cultural heritage and is supervised by the regional Ministry of Culture, it remains unique. In the past, the hill was the religious and administrative center of cultures developing here long before the Inca times, and later, it was an importantplace located at the crossroads of the Inca Road network. This region also has a tragic history of natural disasters which, recurring cyclically in this area, shaped the social aspects of life. The threat of earthquakes and avalanches is present in local beliefs, mythology, migration processes and the dynamic development of the city in recent decades. Currently,there are no visible artifacts, ruins, or other material traces of culture on Pumacayán Hill. Nevertheless, it harbors stone and ceramic artifacts that are still waiting to be discovered. In the article, I try to explain how this place might have functioned 1,200 years ago, during the dominance reign of the Chavín culture, and then during the rule of the Inca, and how it functions today, in the heart of the dynamically developing city.Artykuł, w szkicowej formie, opowiada o wzgórzu Pumacayán, znajdującym się w centrum miasta Huaráz, stolicy Regionu Ancash w północnym Peru. Nazwa "Pumacayán" pochodzi z języka quechua i oznacza "miejsce, gdzie ryczą pumy". Mimo że miasto to jest stosunkowo duże (około 140 000 mieszkańców) i leży u stóp Białych Kordylierów, jego centralna część kryje nieodkryte archeologiczne skarby. Choć to miejsce jest już objęte ochroną jako część dziedzictwa kulturowego regionu, podlega nadzorowi regionalnego ministerstwa kultury, to jednak pozostaje ono wyjątkowe. W przeszłości wzgórzestanowiło centrum religijno-administracyjne kultur rozwijających się tu na długo przed Inkami, a później, było ważnym miejscem leżącym na skrzyżowaniu sieci dróg Inków. W Region ten, wpisana jest również tragiczna historia katastrof naturalnych, które powtarzając się cyklicznie na tym obszarze, ukształtowały społeczne aspekty życia. Zagrożenia trzęsieniem ziemi oraz lawinami jest obecne w lokalnych wierzeniach, mitologii, procesach migracyjnych oraz w dynamicznym rozwoju miasta w ostatnich dziesięcioleciach. Obecnie na wzgórzu Pumacayán nie znajdują się żadne widoczne artefakty, ruiny aniinne materialne ślady kultury. Niemniej jednak kryje ono w sobie kamienne i ceramiczne artefakty, które wciąż czekają na odkrycie. W artykule staram się przybliżyć, jak mogło funkcjonować to miejsce 1200 lat temu, za panowania kultury Chavín, a następnie podczas rządów Inków oraz jak funkcjonuje obecnie, w sercu dynamicznie rozwijającego się miasta
